DIBËR, 26 Tetor 2026 — Një ngjarje prekëse dhe mjaft e ndjeshme ka tronditur opinionin publik, ku Dhurata Hasa, një nënë e divorcuar prej gjashtë vitesh, po përballet me hetimet e Prokurorisë së Dibrës pasi u konstatua se mbante të lidhur me zinxhir në këmbë djalin e saj 11-vjeçar, i cili vuan nga çrregullime të rënda të spektrit të autizmit.

Sipas të dhënave, ky veprim ekstrem kishte ndodhur në kushtet kur nënës i duhej të largohej nga banesa për të siguruar të ardhurat minimale për jetesë, në mungesë totale të shërbimeve sociale dhe strukturave mbështetëse shtetërore për fëmijët me nevoja të veçanta.

Mes lotësh dhe e tronditur nga situata, nëna ka kërkuar që të mos i hiqet kujdestaria e të birit, duke shprehur frikën e thellë nga ndarja prej tij.

Pamjet e përcjella nga vendi i ngjarjes tregojnë një lidhje të fortë emocionale dhe trishtim të ndërsjellë mes nënës dhe djalit 11-vjeçar, i cili i afrohet dhe e përqafon teksa ajo qan.

Historia e Dhurata Hasës, nënës së divorcuar që kujdeset e vetme për djalin e saj 11-vjeçar me çrregullime të rënda të spektrit të autizmit, ngre pikëpyetje të forta për përgjegjësinë prindërore, por edhe për rolin e institucioneve që duhet të mbështesin familjet në vështirësi.

Dhurata pohon se është e tronditur. Mes lotësh, ajo kërkon që të mos i hiqet kujdestaria e djalit, të cilën e ka fituar me vendim gjykate gjatë procesit të divorcit.

Frika e saj më e madhe duket se lidhet me të ardhmen e të birit dhe me mundësinë që të ndahet prej tij. Ajo përpiqet të shpjegojë situatën e saj, ndërsa përballet me pasojat e një ngjarjeje që tashmë ka marrë rrugën ligjore.

Në këtë histori, momentet më të dhimbshme janë ato kur nëna dhe djali shfaqin hapur trishtimin e tyre.

Teksa Dhurata qan dhe shpreh frikën për të ardhmen, edhe i biri i afrohet, e përqafon dhe qan bashkë me të. Një moment që tregon lidhjen mes tyre, por që njëkohësisht e bën edhe më të fortë nevojën për të parë përtej konfliktit me ligjin.

Në qendër të kësaj historie është një fëmijë 11-vjeçar, i cili nuk mund të mbetet vetëm objekt i një hetimi. Ai ka nevojë për një vlerësim të kujdesshëm të gjendjes së tij, për një mjedis të sigurt dhe për kujdes të përshtatur me nevojat që ka.

Ngjarja ka ngritur alarmin mbi dështimin e institucioneve të mbrojtjes sociale dhe të fëmijëve, duke vënë në pah nevojën urgjente që përtej hetimeve ligjore për keqtrajtim, shteti të ndërhyjë me shërbime të specializuara, kujdes ditor dhe ndihmë financiare, për të garantuar sigurinë e të miturit dhe për të mos e lënë një familje në vështirësi ekstreme vetëm në fatin e saj.

Një fëmijë me nevoja të veçanta nuk mund të lihet pa kujdesin që i nevojitet. Po kështu, një nënë që përballet me vështirësi të mëdha nuk duhet të mbetet pa u vlerësuar dhe pa u orientuar drejt shërbimeve që mund t’i ofrojnë ndihmë.

Në fund, pyetja mbetet: përtej hetimit dhe përgjegjësisë ligjore, kush do ta ndihmojë këtë nënë dhe kush do të garantojë që djali i saj të marrë kujdesin që meriton?