Një familje indiane pretendon se pagoi mijëra euro për punësimin e një familjari në Shqipëri, por pas mbërritjes ai përfundoi duke punuar në një minierë kromi. Dëshmia e bashkëshortes së tij përfshin pretendime për kushte të vështira pune, pagesa shtesë, borxhe dhe kërcënime.

Familja e Rajeshit iu drejtua në vitin 2023 kompanisë indiane të rekrutimit Amster Overseas, me shpresën për të siguruar një mundësi punësimi jashtë Indisë.

Rajesh kishte punuar për rreth një dekadë në Dubai, por humbi vendin e punës gjatë pandemisë së COVID-19. Në të njëjtën kohë, familja po përballej me vështirësi financiare për shkak të rritjes së kësteve të kredisë për banesën.

Sipas bashkëshortes së tij, Ambily, kompania i kërkoi familjes fillimisht rreth 2.5 lakh rupi, ose afërsisht 2,700 euro, për një vend pune të pakualifikuar në Shqipëri.

Por, sipas dëshmisë së saj, shuma e paguar në muajt në vijim u rrit në rreth 6,600 euro. Ambily pretendon se pagesat shtesë iu justifikuan me refuzime vizash, vonesa administrative dhe situatën e krijuar nga lufta Rusi-Ukrainë.

Për të siguruar paratë, familja shiti rreth 40 sovranë ari, mori hua nga kompani mikrofinanciare dhe më pas shiti edhe shtëpinë.

“E shitëm shtëpinë tonë për të shmangur bllokimin e saj nga banka”, deklaroi Ambily.

Nga pritja për një punë te një minierë kromi Pas më shumë se një viti pritjeje dhe procedurash, Rajesh dhe katër persona të tjerë udhëtuan drejt Shqipërisë më 3 mars 2025.

Sipas Ambily-t, rreth një javë pas mbërritjes, tre prej tyre u dërguan për të punuar në një zonë që, sipas pritshmërive të tyre, lidhej me një gurore.

Ajo pretendon se në vend të kësaj, ata përfunduan duke punuar në një minierë kromi, në një zonë malore.

Ambily thotë se kushtet e punës ishin të vështira dhe se Rajesh i kishte treguar për punëtorë që kishin pësuar dëmtime të rënda gjatë punës.

Sipas saj, Rajesh fillimisht kishte probleme me frymëmarrjen, por vazhdonte të punonte për shkak të borxheve që familja kishte marrë për financimin e udhëtimit dhe punësimit.

Pas rreth 15 ditësh, sipas dëshmisë së bashkëshortes, ai humbi ndjenjat. Ajo pretendon gjithashtu se duart e tij ishin nxirë dhe po gjakoseshin për shkak të ekspozimit ndaj të ftohtit.

Pretendimet për largimin drejt kufirit grek Sipas Ambily-t, pas largimit nga miniera, grupi u dërgua në drejtim të kufirit me Greqinë.

Ajo pretendon se personave iu kërkua të nënshkruanin dokumente ku deklaronin se kishin hyrë në Greqi në mënyrë të paligjshme.

Rajesh, sipas bashkëshortes së tij, refuzoi të firmoste, ndërsa katër personat e tjerë pranuan.

Më pas, sipas dëshmisë së saj, grupi u frikësua nga mundësia e ndalimit dhe u largua drejt një zone pyjore.

Ambily pretendon se katër personat u ndoqën nga policia, vrapuan për dhjetëra kilometra dhe qëndruan të fshehur për disa ditë.

Këto janë pretendime të bëra nga familja dhe kërkojnë verifikim të mëtejshëm nga autoritetet dhe dokumentet përkatëse.

Kthimi në Indi dhe puna në restorant Ndërkohë, Rajesh u kthye në Indi përmes kompanisë së rekrutimit, pasi, sipas Ambily-t, kishte shprehur synimin për të bërë një ankesë lidhur me përvojën e tij në Shqipëri.

Por bashkëshortja e tij pretendon se ai nuk u dërgua menjëherë në shtëpi dhe se qëndroi për një periudhë në një hotel në Ernakulam.

Sipas saj, përfaqësuesit e agjencisë i premtuan fillimisht një vizë për në Bahrein dhe i thanë se do të dërgohej sërish jashtë vendit.

Në vend të kësaj, sipas Ambily-t, Rajesh nisi të punonte në një restorant në Edappally.

Ajo pretendon se ai kryente punë pastrimi për rreth 20 orë në ditë dhe se për katër muaj u pagua vetëm rreth 40 mijë rupi, afërsisht 440 euro.

Familja kërkon ndërhyrjen e policisë Situata, sipas Ambily-t, u përshkallëzua kur familja kërkoi shpjegime për pagesat dhe punësimin dhe paralajmëroi se do t’u drejtohej autoriteteve.

Ajo pretendon se familja mori kërcënime dhe iu kërkua të mos fliste për atë që kishte ndodhur.

Pas një tentative fillestare për të bërë denoncim në komisariatin e policisë në Palarivattom, Ambily iu drejtua Zëvendës Komisionerit të Policisë.

Sipas saj, pas kësaj u regjistrua një procedim penal.

Ambily deklaron se arriti të rikuperonte rreth 4 lakh rupi, ndërsa sipas saj humbjet totale të familjes i kalonin 9 lakh rupi. Pavarësisht shumës së rikuperuar, ajo thotë se nuk pranoi të tërhiqte çështjen.

“Dua të paralajmëroj familjet e tjera” Ambily thotë se vendosi të flasë publikisht për përvojën e familjes, me synimin për të paralajmëruar persona të tjerë që kërkojnë punësim jashtë vendit.

Sipas saj, çështja nuk lidhet vetëm me paratë e humbura, por edhe me mënyrën se si punëkërkuesit mund të përballen me premtime të ndryshme nga ato që u ofrohen gjatë rekrutimit.

“Dua që familjet e tjera ta dinë se çfarë ka ndodhur përpara se t’u besojnë premtimeve të ngjashme dhe të bien në kurth”, deklaroi Ambily.

Rasti ngre pikëpyetje mbi mënyrën e rekrutimit të punëtorëve indianë për vende pune jashtë vendit, kostot që u kërkohen kandidatëve dhe kushtet në të cilat ata punojnë pas mbërritjes në destinacion.

Për një trajtim të plotë investigativ të çështjes, mbeten të rëndësishme verifikimi i dokumenteve të punësimit, kontratave, pagesave, procedurave të vizave, të dhënave të udhëtimit dhe çdo dokumentacioni të autoriteteve shqiptare dhe indiane.