Tiranë, 24 shtator 2026 – Një rrymë e erës diellore e parashikuar nga ekspertët e motit hapësinor ka mbërritur në afërsi të Tokës, duke shkaktuar rritje të aktivitetit gjeomagnetik dhe duke krijuar kushte për shfaqjen e aurorave boreale.

Rryma përbëhet nga grimca të ngarkuara që burojnë nga një vrimë koronale në atmosferën e Diellit. Ato përhapen nëpër Sistemin Diellor dhe, gjatë ndërveprimit me magnetosferën e Tokës, mund të shkaktojnë një stuhi gjeomagnetike.

Një nga pasojat më të dukshme të këtij aktiviteti mund të jetë forcimi i aurorave boreale, veçanërisht në zonat me gjerësi të lartë gjeografike. Në varësi të intensitetit të stuhisë, fenomeni mund të bëhet i dukshëm edhe në zona më në jug se ato ku aurorat vërehen zakonisht.

Periudha e ekuinoksit të vjeshtës mund të favorizojë gjithashtu këtë proces përmes efektit Russell-McPherron, i cili lidhet me orientimin e fushës magnetike të Tokës në raport me erën diellore dhe lehtësimin e depërtimit të grimcave energjetike në magnetosferë.

Kur grimcat arrijnë shtresat e sipërme të atmosferës dhe përplasen me gazrat atmosferikë, kryesisht oksigjenin dhe azotin, krijohen ndriçimet karakteristike të aurorave, të cilat mund të shfaqen në nuanca të gjelbra, të kuqe dhe vjollcë.

Aktiviteti pritet të monitorohet gjatë orëve në vijim, ndërsa intensiteti i fenomenit do të përcaktojë edhe shtrirjen e mundshme të aurorave. 24 shtatori konsiderohet një datë e rëndësishme për vëzhgimin e aktivitetit diellor dhe reagimit të magnetosferës së Tokës.