Fermerët shqiptarë përballen me kosto zotëruese prodhimi më të larta se konkurrentët në rajon, si pasojë e varësisë nga inputet e importuara, mbështetjes së ulët financiare nga shteti, mungesës së fuqisë punëtore dhe dobësive në infrastrukturën ujitëse.

Sipas të dhënave të Organizatës së Kombeve të Bashkuara për Ushqimin dhe Bujqësinë (FAO), fermerët e vegjël në Shqipëri shpenzojnë mesatarisht 28% të vlerës së përgjithshme të prodhimit vetëm për blerjen e farërave, plehrave kimike dhe pesticideve.

Hendeku më i madh konkurrues buron nga niveli i ulët i subvencioneve të drejtpërdrejta. Ndërsa vendet e rajonit ofrojnë mesatarisht mbi 53 euro mbështetje direkte për hektar, në Shqipëri kjo shifër llogaritet historikisht në rreth 3 euro për hektar, ose afërsisht 18 herë më pak.

Këtyre faktorëve u shtohen edhe humbjet nga ndryshimet klimatike e mungesa e sistemeve moderne të ujitjes, si dhe rritja e çmimit të fuqisë punëtore prej emigrimit të popullsisë nga zonat rurale, çka cenon seriozisht konkurrueshmërinë e prodhimit vendas në treg.