Identiteti i tij nuk u vërtetua kurrë plotësisht, por prej vitesh besohet se mund të ketë qenë Jonathan Briley. Motra e tij rrëfen kujtimet e fundit dhe dhimbjen që fotografia la pas

Njëzet e pesë vjet pas sulmeve terroriste të 11 Shtatorit, një nga fotografitë më tronditëse të asaj dite vazhdon të ngjallë emocione të forta.

Bëhet fjalë për fotografinë e njohur si “Falling Man”, ku shihet një burrë duke rënë nga Qendra Botërore e Tregtisë më 11 shtator 2001. Identiteti i tij nuk është përcaktuar kurrë me siguri të plotë.

Megjithatë, prej vitesh besohet se burri në fotografi mund të ketë qenë Jonathan Briley, 43 vjeç, teknik zëri që punonte në restorantin “Windows on the World”, në katet 106 dhe 107 të Kullës Veriore.

Sot, motra e tij 72-vjeçare, Gwen Briley-Strand, flet për të vëllanë dhe kujton udhëtimin e fundit që bënë së bashku vetëm pak ditë përpara sulmit ku humbën jetën 2.977 persona.

Fotografia e “Falling Man” u shndërrua në një prej pamjeve më të njohura të tragjedisë dhe në një simbol të njerëzve për të cilët nuk u mësua kurrë me saktësi se çfarë ndodhi në çastet e fundit të jetës së tyre.

Si u arrit te emri i Jonathan Briley-t

Vite pas sulmeve, gazetari Tom Junod i revistës “Esquire” hetoi mbi identitetin e burrit në fotografi dhe arriti në përfundimin se ai mund të ishte Jonathan Briley.

Briley punonte si teknik zëri në “Windows on the World”, restoranti i famshëm në majë të Kullës Veriore. Gjatësia dhe përmasat trupore të tij përputheshin me ato të burrit në fotografi.

Një tjetër hollësi e forcoi këtë mundësi. Në një tjetër fotografi të së njëjtës seri, këmisha e burrit hapet gjatë rënies dhe poshtë saj shihet një bluzë karakteristike portokalli.

Gwen ka treguar se familja u lëndua shumë kur nisi të përhapej publikisht mendimi se Jonathan mund të ishte njeriu në atë fotografi.

Megjithatë, ajo thotë se nuk ka dashur kurrë të mbetet e mbyllur brenda pyetjes nëse burri i fotografisë ishte vërtet vëllai i saj.

“Fotografia u shkaktoi kaq shumë dhimbje kaq shumë njerëzve, ndërsa përpiqeshin të kuptonin se kush ishte ai burrë”, ka thënë ajo.

Ajo kujton edhe rastin e një familjeje thellësisht fetare, e cila u përball me mundësinë që personi i saj i dashur të ishte ai që shfaqej duke rënë nga kulla.

Gwen e sheh ndryshe atë që ndodhi.

Ajo beson se njerëzit që u detyruan të zgjidhnin mes zjarrit, tymit dhe rënies nuk duhet të gjykohen për vendimin e tyre në ato çaste të tmerrshme.

“Besoj se të gjithë ata njerëz që u hodhën nga Kullat gjetën më në fund strehë te Zoti. Shpirtrat e tyre u shpëtuan”, është shprehur ajo.

Udhëtimi i fundit para 11 Shtatorit

Një nga kujtimet më të forta që Gwen ruan për të vëllanë lidhet me ditët menjëherë përpara vdekjes së tij.

Vetëm një javë para 11 Shtatorit, ajo kishte udhëtuar drejt Floridës me bashkëshortin dhe Jonathan vendosi në çastin e fundit t’u bashkohej.

Për Gwen, ai udhëtim mbetet edhe sot “një dhuratë nga Zoti”.

“Ishim fare pranë oqeanit. Zgjoheshim, pinim Kahlua me kafe dhe shikonim lindjen e diellit. Ishte vërtet diçka e veçantë, sepse ai vendosi në çastin e fundit të vinte me ne”, kujton ajo.

Do të ishte një nga herët e fundit që motër e vëlla kalonin kohë së bashku përpara sulmit që ndryshoi përgjithmonë jetën e familjes së tyre.

“Ka ditë kur duket sikur ndodhi dje”

Njëzet e pesë vjet më vonë, Gwen vazhdon të ndjekë çdo vit përkujtimet e 11 Shtatorit.

Koha, thotë ajo, nuk ndihet gjithmonë njësoj.

“Ka raste kur e ndiej se kanë kaluar vërtet 25 vjet. Por ka edhe raste kur më duket sikur ndodhi dje”, është shprehur ajo.

Për Gwen, pyetja nëse Jonathan ishte me të vërtetë “Falling Man” ka sot më pak rëndësi.

Fotografia ka kaluar përtej identitetit të një njeriu dhe është kthyer në simbol të të gjithë atyre që mbetën të bllokuar në Kullat Binjake.

Sipas saj, burri në fotografi “përfaqësonte të gjithë ata pothuajse 3.000 njerëz që u detyruan të përjetonin tmerrin e asaj dite të 11 Shtatorit”.