Mundësia që kongresmenia amerikane Alexandria Ocasio-Cortez të kandidojë për presidente në vitin 2028 ka nxjerrë në pah përçarje të thella brenda Demokratëve Socialistë të Amerikës (DSA), organizatës kryesore socialiste në Shtetet e Bashkuara. Përplasjet lidhen kryesisht me drejtimin politik të organizatës, marrëdhëniet me figurat e saj më të njohur dhe pikëpyetjet rreth një mbështetjeje të mundshme për AOC.

Kritikët e udhëheqjes kombëtare të DSA-së argumentojnë se organizata po humbet një mundësi historike për të zgjeruar ndikimin e saj politik. Ata e shohin Ocasio-Cortez, aliatin e saj Bernie Sanders dhe kryebashkiakun e New York-ut, Zohran Mamdani, si figura kyçe që mund ta ndihmojnë lëvizjen socialiste të fitojë mbështetje më të gjerë elektorale.

Në krahun tjetër, elementët më radikalë të organizatës kërkojnë ruajtjen e një platforme të prerë ideologjike. Në dokumentin e publikuar në korrik, DSA bëri thirrje për heqjen e Senatit, shkurtimin drastik të buxhetit të mbrojtjes dhe, në perspektivë, shfuqizimin e sistemit të policisë dhe burgjeve. Këto qëndrime kanë detyruar disa politikanë, përfshirë Ocasio-Cortez, të distancohen publikisht, e cila ka theksuar se është thjesht anëtare e degës së New York-ut dhe jo e drejtimit kombëtar.

Debati është tensionuar më tej rreth procesit të përzgjedhjes së kandidatit për zgjedhjet presidenciale të vitit 2028. Dega e New York-ut ka kundërshtuar tentativat e qendrës për të rritur kontrollin mbi miratimet e kandidaturave, ndërsa fraksione më radikale, përfshirë grupe marksiste-leniniste-maoiste brenda organizatës, e kanë cilësuar hapur AOC-në si "oportuniste" dhe kundërshtojnë çdo mundësi që ajo të përfaqësojë lëvizjen. Këtyre përçarjeve u shtohen edhe deklaratat kontroverse të udhëheqjes për politikën e jashtme, përfshirë çështjen e Kubës dhe luftën në Gaza.

Pavarësisht tensioneve, drejtuesit e DSA-së deklarojnë se organizata po përjeton rritje të anëtarësimit dhe se debatet e brendshme janë pjesë e traditës së lëvizjeve të majta. Megjithatë, sfida themelore mbetet e hapur për të majtën amerikane: orientimi drejt fitoreve pragmatike elektorale dhe qeverisjes, apo ruajtja e një profili të pastër radikal në kurriz të koalicioneve të gjera votuesish.