Shkencëtarët po studiojnë sistemin imunitar dhe mekanizmat biologjikë të lakuriqëve të natës për të kuptuar se si këto kafshë arrijnë të jetojnë gjatë, të tolerojnë viruse dhe të kenë një rezistencë të lartë ndaj disa sëmundjeve.

Një studim i publikuar në revistën Nature ka analizuar mekanizmat gjenetikë që qëndrojnë pas jetëgjatësisë dhe rezistencës së lakuriqëve të natës. Studiuesit synojnë të kuptojnë nëse këto veçori mund të ofrojnë të dhëna të reja për shëndetin dhe plakjen te njerëzit.

Lakuriqët e natës janë ndër gjitarët me jetëgjatësinë më të madhe në raport me madhësinë e trupit. Disa specie kanë zhvilluar aftësi të veçanta për të kontrolluar inflamacionin, për t’u përballur me infeksionet virale dhe për të kufizuar dëmtimet qelizore që lidhen me plakjen.

Studimi u përqendrua veçanërisht te gjinia Myotis, ku bëjnë pjesë disa prej specieve më jetëgjata. Myotis brandtii, i njohur si lakuriqi i natës i Brandt-it, mund të jetojë deri në rreth 42 vjet.

Mekanizma që mund të mbrojnë nga kanceri

Studiuesit krijuan harta gjenetike të detajuara për tetë specie lakuriqësh nate. Analiza tregoi se speciet jetëgjata kanë zhvilluar mekanizma që mund të ndihmojnë në eliminimin ose kontrollin e qelizave të dëmtuara përpara se ato të shkaktojnë probleme më serioze.

Një prej shembujve lidhet me Myotis lucifugus, i njohur si lakuriqi i vogël kafe, i cili ka aftësi të zhvilluara për të pastruar qelizat e dëmtuara.

Studiuesit identifikuan gjithashtu ndryshime në gjene të lidhura me sistemin imunitar, përfshirë PKR, një faktor që luan rol në mbrojtjen kundër viruseve.

Si arrijnë të tolerojnë viruset?

Lakuriqët e natës mund të mbartin viruse që janë të rrezikshme për specie të tjera pa shfaqur të njëjtin nivel sëmundjeje. Kjo lidhet me atë që shkencëtarët e përshkruajnë si tolerancë virale.

Ndryshe nga mekanizmat që synojnë vetëm eliminimin e virusit, lakuriqët kanë zhvilluar mënyra për të kufizuar inflamacionin dhe stresin qelizor që mund të shkaktohen nga infeksioni.

Kjo aftësi është veçanërisht interesante për shkencëtarët, pasi inflamacioni i pakontrolluar mund të shkaktojë dëmtime të konsiderueshme në organizmin e gjitarëve.

Çfarë mund të mësojnë njerëzit?

Sipas studiuesve, këto zbulime nuk nënkuptojnë se njerëzit mund të fitojnë drejtpërdrejt aftësitë biologjike të lakuriqëve të natës. Megjithatë, mënyra se si këto kafshë kanë evoluar për të menaxhuar plakjen, dëmtimin qelizor dhe infeksionet mund të ndihmojë në identifikimin e mekanizmave të rinj për trajtimin ose parandalimin e sëmundjeve.

Kërkuesit shpresojnë që studimi i këtyre mekanizmave të kontribuojë në të ardhmen në kërkimet për sëmundjet e lidhura me moshën, sistemin imunitar dhe kancerin.

Megjithatë, bëhet fjalë për kërkime në fazë studimore dhe jo për një trajtim të disponueshëm për njerëzit. Përfundimet e ardhshme do të varen nga studime të tjera që do të përcaktojnë nëse mekanizmat e zbuluar te lakuriqët mund të përshtaten në mënyrë të sigurt për mjekësinë njerëzore.