Ornella Forastefano u gjet e plagosur rëndë pranë një spitali në Kalabri. Partneri i saj, 42-vjeçari shqiptar Elvis Metvelaj, u ndalua në portin e Barit teksa dyshohet se po përpiqej të largohej drejt Shqipërisë.

Një 46-vjeçare ka humbur jetën në Trebisaçe të Kalabrisë, Itali, pasi u dhunua rëndë dhe u la pranë urgjencës së një spitali. Viktima, Ornella Forastefano, u gjet nga personeli mjekësor, por plagët e marra ishin shumë të rënda dhe ajo nuk mundi të mbijetonte.

Në lidhje me ngjarjen është ndaluar partneri i saj, 42-vjeçari shqiptar Elvis Metvelaj. Sipas të dhënave të hetimit, ai u largua pas sulmit dhe u ndalua pak më vonë në portin e Barit, ndërsa dyshohet se po përpiqej të hipte në një traget drejt Shqipërisë.

Hetimet po zhvillohen nga karabinierët e Njësisë Hetimore të Komandës Provinciale të Kozencës. Në këtë fazë, autoritetet po hetojnë ngjarjen si një rast të dyshuar femicidi, ndërsa marrja në pyetje e të ndaluarit pritet të ndihmojë në përcaktimin e dinamikës së ngjarjes dhe përgjegjësive.

Forastefano jetonte prej rreth një viti e gjysmë me Metvelajn. Ajo kishte dy fëmijë, me të cilët administronte një bar në qendër të qytetit.

Viktima ishte pjesë e familjes Forastefano, e cila është e njohur nga autoritetet italiane për çështje të lidhura me ’Ndrangheta-n. Megjithatë, deri tani hetuesit nuk kanë bërë të ditur ndonjë lidhje mes këtij konteksti familjar dhe vdekjes së 46-vjeçares.

Vajza: Ende nuk arrij ta besoj

Pas vdekjes së nënës, vajza e saj, Maria Cosentino, reagoi përmes një postimi në rrjetet sociale, duke shprehur dhimbjen për humbjen.

“Mami, boshllëku që ke lënë është i pashpjegueshëm. Ende nuk arrij ta besoj, më duket si një makth”, shkroi ajo.

Cosentino kujtoi marrëdhënien e ngushtë me nënën e saj, duke e përshkruar si mbështetjen e saj më të madhe.

“Ti ke qenë gjithmonë aty për mua dhe Ettore-n”, shkroi ajo, duke shtuar se do të kujdeset për vëllain e saj pas humbjes së nënës.

Hetimet vijojnë për të sqaruar rrethanat e plota të ngjarjes dhe rolin e të ndaluarit në vdekjen e 46-vjeçares.

E plotë

"Mami, boshllëku që ke lënë është i pashpjegueshëm, ende nuk arrij ta besoj, më duket si një makth. Këtë mëngjes, kur erdhi ajo telefonatë, mund të imagjinoja gjithçka, por jo që nuk do të të shihja më kurrë. Unë jam e fortë, mami, por ende kisha nevojë për ty, për mamin tim dhe jo vetëm si mami, por si shoqja ime më e mirë, ai person që ishte gjithmonë aty nëse kisha një problem, shpatulla ku mbështetesha nëse rrëzohesha, dhe anasjelltas, edhe ti tek unë. Ti ke qenë gjithmonë aty për mua dhe Ettoren dhe të di që në atë moment ishe vetëm, pa ndihmën tonë, më bën të ndihem tmerrësisht keq. Askush nuk do të të sjellë më tek ne, por herët a vonë do të ritakohemi dhe më në fund do të mund të të përqafoj dhe të të them se sa shumë të dua, pa u shtirur si e fortë me atë karakterin që kam, dhe të të falënderoj për gjithçka që ke bërë për mua dhe Ettoren. Na ke rritur e vetme duke bërë një mijë sakrifica. Mos u shqetëso, do të kujdesem unë për Ettoren sikur të ishe ti, edhe pse pa ty asgjë nuk do të jetë më kurrë njësoj.

Shpresoj që aty ku je tani të jesh në një vend më të mirë, e rrethuar nga argëtimi, ashtu siç të pëlqente ty, dhe nga ditët në det duke marrë diell.

Nuk duhej të ma bëje këtë. Unë kam ende nevojë për mamin tim, që zihemi 24 orë në 24, por gjithmonë të bashkuara jemi. Ende duhej të të bëja gjyshe dhe pastaj ti me siguri do të zemëroheshe nëse të thërrisnin “gjyshe”, sepse thoshe se ishe shumë e re për të të thirrur kështu, por e di që do t’i kishe dashur që në çastin e parë.

Të dua përgjithmonë, mami, dhe do të jem gjithmonë një grua e fortë, ashtu siç më ke mësuar ti, dhe shpresoj që të gjesh paqen tënde, sepse ne nuk jemi vetëm. Ke krijuar dy fëmijë që do të vdisnin për njëri-tjetrin dhe do t’i japim forcë njëri-tjetrit, ashtu siç do të doje ti."