Pjesa e bardhë poshtë lëvores së shalqirit zakonisht përfundon në kosh, por përmban fibra, kalium dhe vitaminë C. Ja çfarë tregojnë të dhënat ushqyese

Shalqiri është një nga frutat më të lidhura me verën. Zakonisht konsumojmë tulin e kuq dhe të freskët, ndërsa pjesën e bardhë dhe të gjelbër të çelët, që ndodhet menjëherë poshtë lëvores së jashtme, e hedhim.

Por pikërisht kjo pjesë është e ngrënshme dhe përmban fibra, kalium, vitaminë C dhe disa minerale të tjera.

Sipas të dhënave të publikuara në bazën FoodData Central të Departamentit Amerikan të Bujqësisë, 100 gramë nga pjesa e bardhë e lëvores së shalqirit pa fara përmbajnë vetëm rreth 19 kalori.

Rreth 95 për qind e saj përbëhet nga ujë. Në 100 gramë gjenden gjithashtu rreth 1.5 gramë fibra, 2.22 gramë sheqerna, 272 miligramë kalium, 7.1 miligramë vitaminë C, 17 miligramë kalcium, 9.7 miligramë magnez, 0.53 gramë proteina dhe vetëm 0.07 gramë yndyrë.

Kjo do të thotë se pjesa e shalqirit që zakonisht përfundon në kosh nuk është pa vlera ushqyese. Ajo është e pasur me ujë, ka shumë pak kalori dhe ofron fibra e minerale.

Vetëm 19 kalori në 100 gramë

Përmbajtja e ulët kalorike lidhet kryesisht me sasinë e madhe të ujit. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se lëvorja e shalqirit është ndonjë ushqim “magjik” për dobësim.

Ajo që bie në sy është kombinimi i përmbajtjes së lartë të ujit me fibrat dhe kaliumin.

Kaliumi është një nga mineralet më të pranishme në këtë pjesë të frutit. Sipas analizave, sasia mesatare është 272 miligramë për 100 gramë, megjithëse ajo mund të ndryshojë nga një shalqi te tjetri.

Në mostrat e analizuara, përmbajtja e kaliumit varionte nga rreth 170 deri në 343 miligramë për 100 gramë.

Po, mund të hahet

Pjesa e bardhë dhe e gjelbër e çelët e shalqirit është e ngrënshme. Ndryshe është lëvorja e jashtme e fortë dhe e gjelbër, e cila nuk është veçanërisht e përshtatshme për t’u konsumuar e gjallë.

Arsyeja kryesore pse kjo pjesë nuk hahet zakonisht është struktura e saj më e fortë krahasuar me tulin e kuq.

Tradicionalisht ajo mund të përdoret në turshi, ëmbëlsira, reçelra apo gatime të ndryshme, ku përpunimi e bën strukturën më të butë dhe më të këndshme.

Nuk ka të njëjtat vlera si tuli i kuq

Duhet bërë një dallim i rëndësishëm: këto të dhëna ushqyese i referohen vetëm pjesës së bardhë të lëvores së shalqirit dhe jo tulit të kuq që konsumojmë zakonisht.

Prandaj, shifrat nuk mund të përdoren si vlera ushqyese për të gjithë frutin.

Nuk është e domosdoshme që lëvorja e shalqirit të bëhet pjesë e dietës së përditshme, por të dhënat tregojnë se ajo nuk është një mbetje pa vlera.

Për ata që duan të reduktojnë shpërdorimin e ushqimit, kjo pjesë e shalqirit mund të përdoret në mënyra të ndryshme në kuzhinë.