Njerëzimi ka treguar një aftësi të madhe për t’u përshtatur me ndryshimet e mjedisit, por kjo aftësi mund të ketë kufij përballë temperaturave gjithnjë e më të larta, paralajmëron gjeologu dhe studiuesi italian Mario Tozzi.

Në një intervistë për Corriere della Sera, Tozzi argumenton se njerëzit nuk janë ndër speciet biologjikisht më të përshtatshme për të përballuar ndryshime të tilla dhe se një pjesë e madhe e përshtatjes moderne është bërë e mundur përmes teknologjisë.

Kondicionerët janë një shembull i kësaj varësie. Ata ulin temperaturën në ambiente të mbyllura, por çlirojnë nxehtësi jashtë dhe mund të kontribuojnë në rritjen e temperaturave në qytete. Në të kundërt, pemët dhe hapësirat e gjelbra ndihmojnë në uljen e temperaturave dhe përmirësimin e mikroklimës urbane.

Për këtë arsye, Tozzi thotë se një pjesë e rëndësishme e përgjigjes ndaj valëve të të nxehtit duhet të vijë nga mënyra se si planifikohen qytetet.

Shtimi i pemëve dhe hapësirave të gjelbra, reduktimi i sipërfaqeve të betonizuara dhe rikthimi i tokave të depërtueshme mund të ndihmojnë në zbutjen e temperaturave ekstreme.

Ai përmend Parisin, ku janë krijuar zona të gjelbra dhe pyje urbane, si dhe Medellínin në Kolumbi. Atje, rreth 200 mijë pemë janë mbjellë dhe janë krijuar 35 korridore të gjelbra që lidhin zona të ndryshme të qytetit.

Sipas Tozzit, megjithatë, nuk mjafton krijimi i hapësirave të izoluara me gjelbërim. Qytetet kanë nevojë për një rrjet të vazhdueshëm hapësirash të gjelbra që mund të ndikojë në temperaturat urbane në një shkallë më të gjerë.

Ndërtesat publike, bibliotekat dhe qendrat tregtare të klimatizuara mund të shërbejnë si “strehë klimatike” gjatë valëve ekstreme të të nxehtit, veçanërisht për personat më të rrezikuar. Por Tozzi i konsideron këto masa kryesisht si zgjidhje emergjente dhe jo si një mënyrë të qëndrueshme për të përballuar verat e ardhshme.

Ai vëren gjithashtu se ndryshimet në zgjedhjet e pushimeve mund të tregojnë se qytetarët po përjetojnë drejtpërdrejt ndikimin e temperaturave të larta. Gjithnjë e më shumë njerëz po zgjedhin zona malore në vend të destinacioneve bregdetare, ku temperaturat gjatë verës mund të jenë më të larta.

Megjithatë, studiuesi paralajmëron se përshtatja nuk mund të zëvendësojë reduktimin e emetimeve të gazeve serrë.

Nëse emetimet nuk ulen ndjeshëm, efektet e ndryshimeve klimatike mund të tejkalojnë aftësinë e shoqërive për t’u përshtatur. Tozzi paralajmëron gjithashtu se viti 2027 mund të jetë veçanërisht sfidues, në varësi të zhvillimit të fenomenit të fortë El Niño.

Teknologjia dhe inteligjenca artificiale mund të ndihmojnë në parashikimin e valëve të të nxehtit dhe ngjarjeve të tjera ekstreme, në identifikimin e zonave më të rrezikuara dhe në përmirësimin e sistemeve të paralajmërimit.

Por ato nuk mund të zëvendësojnë masat për uljen e ndotjes, thotë Tozzi. Sipas tij, edhe përdorimi i teknologjive më të avancuara nuk ndryshon përfundimin themelor: ngrohja globale duhet të frenohet përmes reduktimit të emetimeve.

Për studiuesin italian, përshtatja është e domosdoshme për t’u përballur me ndryshimet klimatike që tashmë po ndodhin, por nuk mund të jetë strategjia e vetme.

Ndryshimi i mënyrës se si ndërtohen qytetet, zgjerimi i hapësirave të gjelbra dhe krijimi i infrastrukturës për mbrojtjen nga temperaturat ekstreme duhet të shoqërohen me një ulje të ndjeshme të emetimeve të gazeve serrë.

Përndryshe, paralajmëron Tozzi, kufijtë e përshtatjes njerëzore mund të arrihen shumë më shpejt nga sa pritet.