Kurioziteti për vendet ku publiku nuk lejohet të hyjë ka qenë gjithmonë i madh. Megjithatë, në shumicën e rasteve, kufizimet vendosen për arsye sigurie, mbrojtjeje të trashëgimisë kulturore ose ruajtjeje të ekosistemeve unike.

Nga objektet me rrezatim ekstrem deri te laboratorët natyrorë dhe rezervat globale të biodiversitetit, këto janë pesë nga vendet më të mbrojtura në botë.

1. “Këmba e Elefantit”, Çernobil – Ukrainë

E konsideruar si një nga objektet më radioaktive të krijuara ndonjëherë, “Këmba e Elefantit” është një masë rreth dytonëshe e materialit të shkrirë që ndodhet poshtë Reaktorit 4 të centralit bërthamor të Çernobilit.

Ajo u formua pas katastrofës bërthamore të vitit 1986 dhe përbëhet nga koriumi, një përzierje e karburantit bërthamor, betonit dhe materialeve të tjera të shkrira. Kur u zbulua, ekspozimi për vetëm pak minuta pranë saj mund të ishte fatal.

Edhe pse niveli i rrezatimit është ulur me kalimin e viteve, zona mbetet e kufizuar dhe mbrohet nga struktura masive çeliku dhe betoni që izolojnë materialin radioaktiv.

2. Kasaforta Globale e Farërave, Svalbard – Norvegji

E njohur si “kasaforta e fundit e njerëzimit”, kjo strukturë nëntokësore ndodhet në ishullin Spitsbergen, në arkipelagun norvegjez të Svalbardit.

Brenda saj ruhen më shumë se një milion mostra farërash nga e gjithë bota, të cilat shërbejnë si rezervë për mbrojtjen e biodiversitetit dhe sigurisë ushqimore në rast luftërash, katastrofash natyrore apo humbjes së koleksioneve të tjera gjenetike.

Për shkak të rëndësisë së saj strategjike, qasja në objekt është rreptësisht e kontrolluar.

3. Shpellat Lascaux – Francë

Shpellat e Lascaux, në jugperëndim të Francës, strehojnë mbi 600 piktura prehistorike që datojnë rreth 17 mijë vjet më parë dhe konsiderohen ndër veprat më të rëndësishme të artit të Paleolitit.

Fillimisht të hapura për vizitorët, ato u mbyllën në vitin 1963 pasi prania masive e turistëve rriti nivelin e dioksidit të karbonit dhe lagështinë, duke dëmtuar pikturat përmes zhvillimit të kërpudhave dhe likeneve.

Sot, vetëm specialistët dhe restauratorët e autorizuar lejohen të hyjnë në shpellat origjinale.

4. Zona e Kuqe – Francë

E vendosur në verilindje të Francës, Zona e Kuqe mbulon rreth 1.200 kilometra katrorë dhe vazhdon të jetë e mbyllur për publikun që prej përfundimit të Luftës së Parë Botërore.

Territori është ende i mbushur me municione të pashpërthyera dhe toka mbetet e ndotur nga substanca toksike si merkuri dhe arseniku. Në disa zona gjenden qindra predha për hektar.

Ekspertët vlerësojnë se pastrimi i plotë i kësaj zone mund të kërkojë edhe disa shekuj.

5. Ishulli Surtsey – Islandë

Ishulli Surtsey lindi në vitin 1963 pas një shpërthimi vullkanik nënujor në jug të Islandës dhe përfaqëson një laborator natyror unik për studimin e mënyrës se si jeta kolonizon një territor të ri.

Për të mos ndërhyrë në proceset natyrore, vetëm një numër shumë i kufizuar shkencëtarësh me autorizim të posaçëm lejohen të zbresin në ishull.

Studimet e kryera aty kanë dokumentuar mbërritjen dhe zhvillimin gradual të qindra specieve bimore dhe shtazore, duke e bërë Surtsey një nga vendet më të rëndësishme në botë për kërkimet ekologjike.