Analisti Adri Nurellari ka ngritur pikëpyetje mbi vendimin për hapjen e një konsullate serbe në Shkodër, duke kërkuar nga qeveria shqiptare një shpjegim publik dhe bindës për kohën, vendndodhjen dhe qëllimin e kësaj nisme.

Sipas Nurellarit, vendimi vjen në një moment veçanërisht të ndjeshëm, kur në fshatin Kalludër e Vogël të Zubin Potokut është zbuluar një varr që dyshohet se përmban mbetjet e 23 shqiptarëve, intelektualë të Mitrovicës, të ekzekutuar nga forcat serbe gjatë vitit 1999.

Ai thekson se nisma po ndërmerret gjithashtu në një periudhë kur Serbia po përballet me presion të shtuar nga Bashkimi Europian, ndërsa qeveria e presidentit Aleksandar Vuçiç po përjeton një valë të fortë protestash të brendshme.

Nurellari përmend edhe deklaratat e një ministri serb në favor të spastrimit etnik, si dhe pasivizimin e adresave të shqiptarëve në Luginën e Preshevës, të cilin e cilëson si një formë të spastrimit etnik të heshtur.

Një prej pikëpyetjeve kryesore të ngritura prej tij lidhet me zgjedhjen e Shkodrës si vendndodhje të konsullatës serbe. Sipas Nurellarit, ndërsa në Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë jetojnë dhjetëra mijëra shqiptarë, në zonën e Shkodrës komuniteti i vetëdeklaruar malazez është shumë i vogël.

Ai argumenton se hapja e një konsullate serbe në Shkodër mund të perceptohet edhe si një veprim provokues ndaj Malit të Zi, pasi komuniteti në zonë është malazez dhe jo serb.

Sipas tij, nevojat e këtij komuniteti mund të përmbushen nga përfaqësimi diplomatik i Podgoricës, ndërsa Mali i Zi është një vend aleat i Shqipërisë dhe Shkodra ka marrëdhënie të ngushta ekonomike, turistike dhe shoqërore me qytetarët malazezë.

Për këtë arsye, Nurellari paralajmëron se nisma mund të interpretohet si një nëpërkëmbje simbolike e identitetit dhe sovranitetit të Malit të Zi.

Ai ngre pikëpyetje edhe për vendimin që konsullata shqiptare në Luginën e Preshevës të hapet në Bujanoc dhe jo në Preshevë, e cila konsiderohet qendra kryesore politike dhe shoqërore e shqiptarëve të zonës.

Nurellari e krahason këtë zhvillim me artikullin e përbashkët të kryeministrit Edi Rama dhe presidentit serb Aleksandar Vuçiç në gazetën gjermane “Frankfurter Allgemeine Zeitung”, duke e cilësuar si një prej veprimeve më të çuditshme dhe të papërshtatshme në marrëdhëniet mes Tiranës dhe Beogradit.

“Çfarë mesazhi diplomatik po jep Shqipëria? Pse ky nxitim dhe kujt i shërben ky vendim?”, pyet Nurellari.

Sipas tij, pranimi i hapjes së konsullatës serbe në Shkodër është një vendim që kërkon një shpjegim të qartë, publik dhe bindës nga qeveria shqiptare.

Komenti i plotë

Pse qeveria e Tiranës pranon hapjen e një konsullate serbe në Shkodër pikërisht tani?

Pikërisht kur në fshatin Kalludër e Vogël të Zubin Potokut, është zbuluar një varr që dyshohet se përmban mbetjet e 23 shqiptarëve, intelektualë të Mitrovicës, të ekzekutuar nga forcat serbe në vitin 1999.

Pikërisht kur Serbia ndodhet nën izolim dhe presion nga Bashkimi Europian si rrallëherë më parë.

Pikërisht kur qeveria e Vuçiçit po përballet me presion të jashtëzakonshme nga protestat e brendshme.

Pikërisht kur një ministër serb bën deklarata në favor të spastrimit etnik pa u përballur me pasoja.

Pikërisht kur Lugina e Preshevës vazhdon të goditet nga pasivizimi i adresave, një praktikë që po shkakton spastrim etnik të heshtur.

Pse në Shkodër?! Ndërkohë që në Preshevë, Bujanoc e Medvegjë jetojnë afro 100 mijë shqiptarë, qeveria shqiptare pranon hapjen e një konsullate serbe në Shkodër për një komunitet të vetë-deklaruar prej rreth 50 malazezësh.

Pse kjo është fyerje dhe karshillëk ndaj Malit të Zi? Sepse, nëse do të kishte nevojë për një konsullatë të tillë, atë nevojë tashmë e ka përmbushur Podgorica. Komuniteti në Shkodër është malazez, jo serb, ndërsa Mali i Zi është një vend aleat plus Shkodra ka çdo ditë mijëra vizitorë malazez. Prandaj, një nismë e tillë mund të perceptohet si nëpërkëmbje e identitetit dhe sovranitetit të Malit të Zi.

Pse do hapet në Bujanoc konsullata jonë e jo në Preshevë që konsiderohet qendra e Luginës?

Pas artikullit të përbashkët të Edi Ramës dhe Aleksandar Vuçiçit në Frankfurter Allgemeine Zeitung, ky është ndoshta një nga veprimet dypalëshe më të çuditshme dhe më të papërshtatshme mes Tiranës dhe Beogradit.

Çfarë mesazhi diplomatik po jep Shqipëria? Pse ky nxitim? Kujt i shërben ky vendim?

Ky është një vendim që kërkon një shpjegim të qartë, publik dhe bindës. Edhe këtë