Shumë njerëz përshkruajnë gjendje si: “nuk ndjej asgjë”, “jam bosh” ose “sikur asgjë nuk më prek”. Sipas specialistëve të shëndetit mendor, kjo nuk është domosdoshmërisht mungesë emocionesh, por mund të jetë një mekanizëm mbrojtës i sistemit nervor pas përjetimit të traumave.

Mjeku dhe autori i njohur Gabor Maté, së bashku me studiues të traumës komplekse, e përshkruajnë këtë fenomen si mpirje emocionale. Sipas tyre, kur emocionet bëhen tepër të forta për t’u përballuar, truri ul intensitetin e përjetimit emocional për të mbrojtur individin nga mbingarkesa.

Ky mekanizëm mund të jetë jetik gjatë një ngjarjeje traumatike, pasi ndihmon individin të përballojë situatën. Megjithatë, kur vazhdon për një kohë të gjatë, ai mund të ndikojë negativisht në jetën emocionale dhe marrëdhëniet me të tjerët.

Në shumë raste, personi mund të duket plotësisht funksional, duke punuar, komunikuar dhe ndjekur rutinën e përditshme, ndërsa në brendësi përjeton një shkëputje nga emocionet, njerëzit dhe madje edhe nga vetvetja.

Psikologët e përshkruajnë këtë gjendje si një shkëputje mes mendjes dhe trupit, ku emocionet ekzistojnë, por nuk arrijnë të përpunohen në mënyrë të vetëdijshme.

Edhe këshilluesi i njohur në fushën e traumës komplekse, Tim Fletcher, e cilëson këtë fenomen si një formë të “ngrirjes emocionale”, në të cilën individi nuk përjeton më dhimbje të drejtpërdrejtë, por njëkohësisht nuk arrin të ndiejë as gjallëri emocionale.

Ekspertët theksojnë se kjo gjendje shpesh mund të ngatërrohet me depresionin, megjithëse në disa raste rrënjët e saj lidhen me një sistem nervor që ka mësuar ta perceptojë përjetimin emocional si kërcënim.

Sipas specialistëve, procesi i rikuperimit nis kur individi krijon një ndjenjë sigurie që i mundëson të rilidhet gradualisht me emocionet, pa frikë dhe pa gjykim.