Shqiptari shpëtoi pasagjerin e Ryanair që u tërhoq pjesërisht jashtë avionit: Bllokoi dritaren e thyer me një valixhe

Një pasagjer shqiptar është cilësuar hero pasi ndërhyrja e tij rezultoi vendimtare në shpëtimin e jetës së Ljubisa Karoviçit, një sipërmarrës serb 61-vjeçar, i cili u tërhoq pjesërisht jashtë dritares së një avioni të Ryanair gjatë një fluturimi nga Greqia drejt Gjermanisë.

Karoviç ka rrëfyer për herë të parë momentet dramatike të incidentit, gjatë të cilit një nga dritaret e avionit u thye papritur në mes të fluturimit, duke shkaktuar humbje të menjëhershme të presionit në kabinë.

Në momentin e ngjarjes, 61-vjeçari ndodhej i ulur në vendin 11F, pranë dritares. Për shkak të dekompresimit të papritur, ai u tërhoq me forcë drejt hapësirës së jashtme, duke mbetur pjesërisht jashtë avionit me gjoksin dhe krahun e djathtë.

Avioni ndodhej në një lartësi prej rreth 15 mijë këmbësh dhe po fluturonte me një shpejtësi mbi 600 kilometra në orë.

Karoviçi arriti të mbijetonte falë rripit të sigurimit dhe reagimit të menjëhershëm të pasagjerëve, të cilët u përpoqën ta mbanin brenda kabinës. Mes personave që ndërhynë ishte edhe një pasagjer shqiptar, i cili, sipas dëshmive, reagoi ndër të parët.

Ai u përpoq fillimisht ta mbulonte hapësirën e krijuar me një çantë, por ajo u tërhoq menjëherë jashtë për shkak të presionit. Më pas përdori një valixhe për të bllokuar dritaren e dëmtuar, duke ndihmuar në stabilizimin e situatës dhe në shpëtimin e pasagjerit.

Në një intervistë për “The Guardian” që noa.al jua sjell të përkthyer të plotë më poshtë, Karoviç tregoi se kujtimi më i fortë nga incidenti mbetet zhurma e fuqishme që dëgjoi pak përpara se të thyhej dritarja.

“Shpërthimi është ajo që mbaj mend. Është zhurma përpara kaosit, zhurma që më rikthehet sa herë mbyll sytë për të fjetur”, deklaroi ai.

Gjatë incidentit, sipërmarrësi serb humbi ndjenjat dhe pësoi lëndime në kokë, qafë, krah dhe gjoks. Pavarësisht plagëve, ai arriti të mbijetonte dhe u transportua për trajtim mjekësor pas uljes emergjente të avionit.

“Jam me fat. Ende kam dhimbje në kokë dhe qafë, por jam gjallë. Ndoshta më shpëtoi rripi i sigurimit, ndoshta ishte fati. Unë besoj në Zot dhe e falënderoj çdo ditë”, u shpreh Karoviç.

Bashkëshortja e tij, Svetlana Karoviç, tregoi mes emocionesh se pasagjerët reaguan menjëherë, duke u përpjekur ta mbanin bashkëshortin e saj brenda avionit. Sipas saj, një burrë, të cilin ajo beson se ishte shqiptar, luajti rolin kryesor në ndërhyrjen shpëtuese.

“Një burrë, mendoj se ishte shqiptar, ishte i jashtëzakonshëm. Bëri gjithçka për ta futur përsëri brenda. Do t’i jemi gjithmonë mirënjohës”, deklaroi ajo.

Avokati i Karoviçit, Vasilis Tsiaras, pretendon se ndihma kryesore gjatë incidentit u dha nga pasagjerët dhe jo nga ekuipazhi i kabinës. Sipas tij, pjesëtarët e stafit mbetën të tronditur dhe nuk reaguan menjëherë.

Ryanair i ka kundërshtuar këto pretendime, duke deklaruar se ekuipazhi ndoqi të gjitha procedurat e parashikuara të sigurisë gjatë situatës emergjente.

Sipas kompanisë ajrore, pasi piloti e uli avionin në një lartësi të sigurt, anëtarët e ekuipazhit i dhanë ndihmë të plagosurit, e zhvendosën pranë bashkëshortes së tij dhe i ofruan asistencë mjekësore deri në uljen emergjente në Selanik.

Karoviç u lirua nga spitali disa ditë më parë, por procesi i rikuperimit pritet të zgjasë. Mjekët e kanë këshilluar të mbajë një mbështetëse për qafën për të paktën gjashtë javë.

Ai pranon se përvoja traumatike i ka shkaktuar frikë nga fluturimet dhe se do ta ketë të vështirë të udhëtojë përsëri me avion.

Artikulli i plotë 

“Shpërthimi është ajo që mbaj mend”: Burri që për pak u thith jashtë avionit të Ryanair rrëfen tmerrin

Ekskluzive: Ljubisa Karović i thotë “The Guardian” se fakti që mbijetoi për ta treguar ngjarjen nuk është asgjë më pak se një mrekulli

Nga Helena Smith, “The Guardian”

Është shpërthimi, pak çaste përpara se ai pothuajse të thithej jashtë avionit, ai që Ljubisa Karović mban mend. Zhurma shurdhuese e dritares që u thye dhe që e zgjoi nga gjumi në vendin 11F, pranë dritares, gjatë fluturimit të hershëm të Ryanair nga Greqia drejt Gjermanisë.

Njëmbëdhjetë ditë dhe njëmbëdhjetë net më vonë, ajo zhurmë mbetet ende preludi “i kaosit, i katastrofës” që nuk e lë të flejë gjatë natës.

“Shpërthimi është ajo që mbaj mend”, thotë sipërmarrësi serb në një intervistë për “The Guardian”.

Me kokën të mbështetur nga një mbajtëse për qafën dhe sytë të ngulur diku larg, ai shton: “Është zhurma përpara kaosit, zhurma që është gjithmonë aty kur mbyll sytë për të fjetur”.

Edhe dhimbja vazhdon ta përndjekë Ljubisa Karovićin dhe është e lehtë të kuptohet arsyeja. Djegiet dhe mavijosjet e theksuara në krahun e tij të djathtë, që shtrihen deri në sqetull dhe në gjoks, dëshmojnë një fakt që pak njerëz do ta harrojnë: 61-vjeçari u thith jashtë dritares së avionit, e cila u shkëput gjatë fluturimit në rrethana që vazhdojnë të hetohen, dhe mbijetoi.

“Jam me fat”, thotë ai me një dozë të madhe përmbajtjeje, ndërsa largon një mizë në verandën e vilës së thjeshtë që ka marrë me qira në Katerini, vendpushimin bregdetar në zhvillim pranë Selanikut. “Nuk mbaj mend shumë dhe koka e qafa ende më dhembin, por jam ende gjallë. Mund të ketë qenë rripi i sigurimit, fakti që isha ende i lidhur. Por ndoshta është fati. Unë besoj në Zot dhe e falënderoj çdo ditë.”

Kanë kaluar mezi 100 orë që kur Karović doli nga spitali. Tronditja, thotë ai, ishte e jashtëzakonshme, por fakti që sot është në gjendje ta tregojë historinë është një mrekulli e vërtetë. Avokati i tij grek, Vasilis Tsiaras, e përshkruan babanë shtatlartë dhe të dobët të dy fëmijëve si “të gjallë gabimisht”.

Gruaja flet për momentin kur bashkëshorti i saj u tërhoq jashtë avionit të Ryanair – video

“Ljubisa ishte mes jetës dhe vdekjes”, thotë ai. “Kur kabina humbi presionin, ai u hodh jashtë dritares nga gjoksi e sipër dhe menjëherë humbi ndjenjat. Ishte në atë avion, duke udhëtuar drejt Gjermanisë për të festuar ditëlindjen e vëllait të tij. Në vend të kësaj, në një lartësi prej 15 mijë këmbësh, ai përfundoi me kokën dhe krahun e djathtë jashtë avionit, ndërsa mjeti fluturonte me një shpejtësi mbi 600 kilometra në orë. Imagjinojeni! Ai e pa vdekjen, atë botën tjetër, dhe u kthye.”

Pasagjerët e fluturimit FR1879, mes tyre edhe bashkëshortja e Karovićit, Svetlana, e ulur në vendin 14C, tri rreshta pas të shoqit, vazhdojnë të kenë kujtime të qarta nga momenti kur dritarja u thye, maskat e oksigjenit ranë, shishet dhe sende të tjera fluturuan në ajër dhe pasagjerët e tjerë kapën Ljubisën, duke u përpjekur me dëshpërim ta mbanin në vend.

“Edhe unë vrapova drejt tij. Askush nga ekuipazhi i kabinës nuk ndihmoi. Ishin pasagjerët”, thotë ajo. “Një burrë, mendoj se ishte shqiptar, ishte i jashtëzakonshëm. Bëri gjithçka që mundi për ta futur brenda dhe më pas u përpoq të bllokonte dritaren, fillimisht me një çantë që u thith menjëherë jashtë dhe më pas me një valixhe, e cila funksionoi. Do t’i jemi përjetësisht mirënjohës.”

Momentet e padurueshme gjatë të cilave ajo pa të shoqin “gjysmë brenda dhe gjysmë jashtë avionit” mendohet se zgjatën nga një minutë e gjysmë deri në dy minuta.

“Më kanë thënë se humba ndjenjat dy herë dhe pastaj përsëri brenda avionit, ndërsa fytyra ime për pak kohë ishte e enjtur dhe e deformuar për shkak të presionit dhe vërshimit të ajrit”, thotë me zë të ulët Karović. “Ma kujton bashkëshortja.”

Ryanair ka mbrojtur punën e stafit të saj, duke deklaruar se ekuipazhi i kabinës bëri “një punë fenomenale”. Tsiaras, avokati, e kundërshton këtë version. Ndërsa djali i Karovićit, Danjell, i cili rezervoi fluturimin, është kontaktuar nga kompania, as Ljubisa dhe as Svetlana nuk kanë marrë telefonatë, ndihmë apo mbështetje, thotë ai.

Një dritare e thyer dhe pjesa e brendshme e avionit të Ryanair

Një dritare e thyer dhe pjesa e brendshme e avionit të Ryanair. Fotografi: Despoina Papapavlou/Reuters

“Nuk kemi asnjë ankesë ndaj pilotit, i cili ndoqi protokollet e sigurisë dhe e menaxhoi situatën shumë mirë”, shton Tsiaras, duke iu referuar uljes së shpejtë në lartësi që avionët detyrohen të kryejnë kur humbet presioni në kabinë. “Klienti im humbi ndjenjat dy ose tri herë, një herë jashtë avionit, kur u thith pjesërisht përmes dritares, dhe dy herë brenda, kur sërish humbi vetëdijen. Në asnjë moment ekuipazhi i kabinës nuk u afrua për ta ndihmuar.”

Ryanair e kundërshtoi këtë pretendim, duke deklaruar se gjatë procesit të dekompresimit dhe uljes së shpejtë në një lartësi më të ulët, të gjithë pasagjerët dhe anëtarët e ekuipazhit duhet të vendosin rripat e sigurimit dhe maskat e oksigjenit.

“Sapo avioni zbriti në një lartësi të sigurt, ekuipazhi ynë i kabinës iu afrua dhe ndihmoi zotin Karović, duke e zhvendosur në vende të tjera, pranë bashkëshortes së tij, dhe organizoi që një mjek në bord të qëndronte me ta derisa avioni u ul në mënyrë të sigurt në Selanik. Ata gjithashtu organizuan që ndihma mjekësore të ishte në gatishmëri në momentin e uljes në Selanik”, deklaroi kompania ajrore për “The Guardian”.

Duke iu referuar dëshmive të pasagjerëve, Tsiaras pretendoi se anëtarët e ekuipazhit të kabinës ishin paralizuar nga frika, ndoshta për shkak të bindjes se, pas humbjes dramatike të lartësisë, avioni ishte gati të rrëzohej.

“Të gjithë kanë rënë dakord se ekuipazhi ishte në gjendje shoku dhe kishte frikë se avioni do të rrëzohej. Ishin pasagjerët e tjerë ata që u mobilizuan dhe i dhanë Ljubisës ujë”, thotë ai.

Pronari i një fabrike alumini në Serbi, e cila prej vitesh eksporton mallra në shumë vende, Karović ka qenë për një kohë të gjatë një udhëtar i shpeshtë me avion, por tani stepet vetëm nga mendimi se mund të fluturojë përsëri.

Mjekët e kanë paralajmëruar se rikuperimi do të jetë i ngadaltë dhe i kanë kërkuar të mbajë mbështetësen e qafës për të paktën gjashtë javë, kur do të vendosin nëse është i nevojshëm një operacion.

“Ka pamje që më rikthehen, zhurma e shpërthimit, kaosi, por dua të shërohem”, thotë ai. “Dhe po, duhet të ketë edhe dëmshpërblim. Jo vetëm mesazhe elektronike që përqendrohen te rezervimi i një fluturimi tjetër.”

I pyetur nëse ka ndonjë mesazh që dëshiron të përcjellë, ai më në fund buzëqesh.

“Gjithmonë sigurohuni që ta vendosni rripin e sigurimit. Nuk dua që askush të përjetojë atë që më ndodhi mua.”