Shumë njerëz besojnë se mushkonjat dhe insektet e tjera të natës tërhiqen natyrshëm nga drita. Megjithatë, sipas studiuesve, fenomeni lidhet më shumë me mënyrën se si ato orientohen gjatë fluturimit sesa me një tërheqje të drejtpërdrejtë ndaj ndriçimit.

Shkencëtarët shpjegojnë se shumë insekte nate kanë evoluar duke përdorur burimet natyrore të dritës, si Hëna, për të ruajtur drejtimin gjatë fluturimit. Për këtë arsye, ato mbajnë shpinën të orientuar drejt pjesës më të ndritshme të qiellit, një mekanizëm që u mundëson të lëvizin në vijë të drejtë.

Problemi lind me dritat artificiale, si llambat e rrugëve apo ndriçimi i shtëpive. Insektet vazhdojnë të përdorin të njëjtin mekanizëm orientimi, por duke qenë se burimi i dritës ndodhet shumë afër, ato humbasin orientimin dhe fillojnë të rrotullohen vazhdimisht rreth tij.

Sipas ekspertëve, kjo është arsyeja pse tenjat, mushkonjat dhe insektet e tjera fluturuese shpesh shihen pranë llambave gjatë natës. Në përpjekje për të mbajtur të njëjtin orientim, ato kryejnë kthesa gjithnjë e më të forta, derisa humbasin kontrollin e fluturimit ose përplasen me burimin e dritës.

Studiuesit theksojnë se kjo sjellje nuk do të thotë domosdoshmërisht se insektet "e duan" dritën. Përkundrazi, ato po ndjekin një mekanizëm natyror orientimi që ka funksionuar për miliona vjet me dritën e Hënës, por që ngatërrohet nga ndriçimi artificial i krijuar nga njeriu.