Tiranë, 30 qershor 2026 – Një turiste nga Shtetet e Bashkuara, e cila i mbijetoi aksidentit të rëndë në autostradën Tiranë–Durrës, ka rrëfyer momentet e përmbysjes së autobusit, duke e përshkruar ngjarjen si një përvojë që u zhvillua "brenda pak sekondash".

Aksidenti, i ndodhur pasditen e së martës, i mori jetën drejtuesit të autobusit dhe la të plagosur 12 pasagjerë.

Në një prononcim për mediat, Debora tregoi se autobusi doli nga rruga dhe u përmbys papritur, ndërsa pasagjerët nisën të bërtisnin.

"Po shikoja poshtë dhe, kur ngrita kokën, ndjeva autobusin që po dilte nga rruga. Gjithçka ndodhi brenda pak sekondash. Autobusi u përmbys dhe njerëzit nisën të bërtisnin. Fillimisht kontrollova nëse isha mirë dhe më pas dola nga pjesa e pasme e autobusit", tha ajo.

Turistja vlerësoi reagimin e menjëhershëm të banorëve të zonës dhe drejtuesve të mjeteve që ndaluan për të ndihmuar të plagosurit.

"Shqiptarët janë njerëz të mrekullueshëm. Na sollën ujë dhe ndihmuan menjëherë të lënduarit. Unë pata shumë fat", u shpreh ajo.

Debora, e cila ndodhej në Shqipëri për pushime dhe pritej të nisej drejt Shteteve të Bashkuara një ditë më vonë, tha se ajo dhe një turist nga Kolumbia shpëtuan pa lëndime të rënda. Sipas saj, pasagjerët e ulur në anën e majtë të autobusit pësuan dëmtimet më të rënda.

E pyetur për drejtuesin e autobusit, turistja deklaroi se gjatë udhëtimit kishte vënë re se mjeti "lëvizte paksa në mënyrë të paqëndrueshme", por shtoi se nuk mund të thotë nëse kjo lidhej me shkaqet e aksidentit.

Pavarësisht ngjarjes së rëndë, ajo u shpreh se përvoja e saj në Shqipëri kishte qenë shumë pozitive, duke e cilësuar vendin si një destinacion të mrekullueshëm.

"Shqipëria është një vend i mrekullueshëm. Fatkeqësisht, ky aksident do të jetë kujtimi që do të mbetet më gjatë, por ishte një ngjarje tragjike që ndodhi", tha turistja.

Dëshmia e turistes

Turistja: Po shikoja poshtë dhe më pas ngrita kokën. Ndjeva autobusin që po dilte nga rruga. Kur ngrita sytë, gjithçka ndodhi brenda pak sekondash. Papritur autobusi u përmbys në krah dhe njerëzit nisën të bërtisnin. Gjaku po më pikonte, sepse unë isha në anën e poshtme.

Fillimisht kontrollova nëse isha mirë, pastaj dola jashtë. Pas meje po dilte edhe një person tjetër dhe ne dolëm nga pjesa e pasme e autobusit. Njerëzit ishin të gjakosur, bërtisnin. Menjëherë erdhën për të ndihmuar njerëzit nga ndërtesa aty pranë. Ndaluan edhe makinat. Shqiptarët janë njerëz të mrekullueshëm, më sollën ujë. Kjo ishte e gjitha. Unë pata shumë, shumë fat. Falë Zotit…

Gazetari: Ju jeni i vetmi që nuk ndodheni në spital?

Turistja: Po. Ishte edhe një djalë nga Kolumbia, në Amerikën e Jugut, dhe unë jam nga Shtetet e Bashkuara. Për të tjerët nuk e di, por besoj se do të… Arrita të marr të gjitha sendet e mia, gjithçka. Edhe kjo fotografi i mbijetoi aksidentit. Ishte e pabesueshme. Kush do ta kishte menduar?

Gazetari: Cili ishte destinacioni juaj?

Turistja: Nesër kthehem në SHBA. Fluturoj nga këtu për në Londër dhe më pas nga Londra për në Amerikë.

Gazetari: Keni ndonjë problem?

Turistja: Jo.

Gazetari: Jeni mirë?

Turistja: Po.

Gazetari: Mirë.

Turistja: Më duket se…

Gazetari: Po ajo plagë?

Turistja: Është e vjetër. Nuk e kam parë mirë fytyrën. E kam fshirë pak, por kisha gjak nëpër këmbë, megjithëse nuk ishte gjaku im. Mezi pres të shkoj në dhomë dhe të bëj një dush.

Gazetari: Si ishte shoferi i autobusit?

Turistja: Nuk e di. Gjatë gjithë rrugës ai lëvizte paksa në mënyrë të paqëndrueshme. Mendova se ndoshta ishte normale për autobusin, por nuk e di.

Gazetari: Kishte kondicioner?

Turistja: Po. Por ai e kishte hapur pak pjesën e sipërme që të hynte ajër.

Gazetari: Në cilën anë ishit ulur?

Turistja: Isha ulur në anën e djathtë, në sediljen e dytë. Mu duk se personat që u plagosën më rëndë ishin në anën e majtë të autobusit. Edhe i riu nga Kolumbia ishte në anën e djathtë. Shoferi humbi jetën. Ata që ishin në anën e majtë duket se pësuan plagë të rënda.

Gazetari: Si ishte përvoja juaj në Shqipëri?

Turistja: Deri në këtë moment ishte e mrekullueshme. Shqipëria është një vend i mrekullueshëm. Më pëlqeu shumë. Fatkeqësisht, ky aksident është ajo që do të më mbetet në kujtesë. Por nuk ishte faji i askujt. Ishte thjesht një nga ato ngjarje që ndodhin.