Historia i njeh si pushtues, shkencëtarë, shkrimtarë dhe liderë që lanë gjurmë të thella në zhvillimin e njerëzimit. Megjithatë, pas famës dhe arritjeve të tyre, shumë prej këtyre figurave historike kanë pasur frikëra dhe fobi të pazakonta, të cilat shpesh ndikuan në jetën dhe sjelljen e tyre.

Hans Kristian Andersen kishte një frikë të fortë se mund të varrosej i gjallë, një obsesion i lidhur me rastet e raportuara në epokën viktoriane të diagnozave të gabuara të vdekjes.

Franklin D. Roosevelt vuante nga frika e zjarrit, e cila lidhej me një traumë të fëmijërisë kur kishte parë një të afërme të përfshihej nga flakët.

Adolf Hitler raportohet të ketë pasur frikë nga dentistët, një detaj që sipas disa burimeve lidhet me probleme të shëndetit oral.

Salvador Dalí kishte frikë nga insektet, veçanërisht karkalecat, por paradoksalisht i përdorte ato si elemente artistike në krijimtarinë e tij.

Augusti i Romës (Cezari) përjetonte frikë nga stuhitë, bubullimat dhe vetëtimat, të cilat i interpretonte si shenja hyjnore.

Pjetri i Madh kishte një neveri të fortë ndaj insekteve, deri në atë pikë sa shërbëtorët kontrollonin çdo hapësirë para se ai të hynte.

Edvard Munch dhe Marcel Proust vuajtën nga agorafobia, frikë nga hapësirat e hapura dhe turmat, gjë që ndikoi edhe në veprat e tyre artistike dhe letrare.

Thomas Jefferson kishte ankth nga të folurit në publik, pavarësisht rolit të tij si një nga autorët e Deklaratës së Pavarësisë së SHBA-së.

Alfred Hitchcock kishte fobi të shumta, përfshirë frikën nga vezët dhe shqetësime të vazhdueshme mbi padrejtësinë dhe arrestimin e gabuar.

Xhengis Khan raportohet të ketë pasur frikë nga qentë, ndërsa Richard Nixon vuante nga frika e spitaleve.

Këto raste tregojnë se edhe figurat më të fuqishme dhe më me ndikim të historisë kanë qenë njerëz me dobësi dhe frikëra shumë njerëzore.