Historia e pabesueshme e binjakëve që zbuluan në moshën 49 vjeç se kishin baballarë të ndryshëm. Si shpjegohet fenomeni i rrallë

Ato erdhën në jetë me vetëm pak minuta diferencë, u rritën bashkë, kaluan një fëmijëri të vështirë dhe për dekada besuan se ishin si çdo çift tjetër binjakësh. Michelle Osbourne dhe Lavinia Osbourne mendonin se asgjë nuk mund ta ndryshonte lidhjen e tyre të pazakontë.

Por një email ndryshoi gjithçka.

“Diku brenda vetes ndoshta e dija”

Në shtator të vitit 2022, Lavinia hapi rezultatet e një testi ADN-je. Nuk ishte aspak e përgatitur për atë që do të zbulonte.

Megjithatë, siç pranoi më vonë, një ndjesi e brendshme i kishte krijuar prej kohësh dyshime.

“Ndoshta në nënvetëdije e dija,” tregoi ajo për BBC.

Rezultati ishte pothuajse i pabesueshëm: ajo dhe motra e saj binjake nuk kishin të njëjtin baba biologjik.

Edhe pse ishin ngjizur në të njëjtën shtatzëni, kishin lindur në të njëjtën ditë dhe ishin rritur si binjake të pandashme, biologjikisht rezultonin gjysmë-motra.

Fenomeni i rrallë biologjik

Rasti i tyre lidhet me një fenomen jashtëzakonisht të rrallë biologjik të quajtur superfekondim heteropaternal.

Kjo ndodh kur një grua lëshon më shumë se një vezë gjatë të njëjtit cikël ovulimi dhe këto vezë fekondohen nga spermatozoidë të dy burrave të ndryshëm.

Rezultati? Binjakë që ndajnë të njëjtën nënë, por jo të njëjtin baba.

Në gjithë botën janë dokumentuar vetëm rreth 20 raste të tilla.

Lidhja që mendonin se ishte e pathyeshme

Për Lavinian, zbulimi ishte emocionalisht shkatërrues.

Ajo dhe Michelle kishin kaluar një fëmijëri të trazuar, me mungesë stabiliteti dhe sigurie.

Lëviznin vazhdimisht nga një shtëpi në tjetrën, nga një kujdestar te tjetri, ndërsa nëna e tyre mungonte shpesh, si fizikisht ashtu edhe emocionalisht.

E vetmja gjë e qëndrueshme në jetën e tyre ishte njëra-tjetra.

“Ajo ishte e vetmja gjë që ndjeja se më përkiste. E vetmja gjë për të cilën isha e sigurt. Dhe pastaj… doli që as kjo nuk ishte siç e mendoja,” tha Lavinia.

Michelle reagoi ndryshe.

“Nuk u habita. Është diçka e çuditshme dhe tepër e rrallë, por në një farë mënyre kishte kuptim,” tha ajo.

Një fëmijëri me shumë boshllëqe

Binjaket lindën në vitin 1976 në Nottingham të Anglisë.

Nëna e tyre ishte vetëm 19 vjeçe dhe kishte kaluar vetë një jetë shumë të vështirë, me abuzime dhe rritje në institucione e familje kujdestare.

“Nëna jonë kishte kaluar trauma serioze. Jeta e saj kishte qenë e paqëndrueshme që në fillim,” tregoi Michelle.

Kur vajzat pyesnin për babanë, përgjigjja ishte gjithmonë e njëjtë: një burrë i quajtur James.

Ai nuk ishte kurrë pjesë reale e jetës së tyre.

Kur ishin vetëm pesë vjeç, nëna i la për të ndjekur studimet në Londër. Ato u rritën nga një grua që e quanin “gjyshe”.

“Ishte strikte, jo e ngrohtë emocionalisht,” kujton Lavinia.

“Ne ishim vetëm ne të dyja kundër botës,” shton Michelle.

Dyshimet e para

Kur ishin adoleshente, James u rikthye për pak në jetën e tyre.

Lavinia mendonte se i ngjante atij.

Michelle jo.

“Shihja motrën time dhe mendoja: nuk dukesh aspak si unë,” tregon ajo.

Dyshimi mbeti për vite.

Në vitin 2021, me nënën e tyre tashmë të prekur nga demenca dhe pa mundësi për të dhënë përgjigje, Michelle vendosi të bëjë test ADN-je.

Rezultati mbërriti më 14 shkurt 2022 — në të njëjtën ditë kur nëna e tyre ndërroi jetë.

James nuk ishte babai i saj.

Zbulimi i parë

Pas kërkimeve, Michelle arriti të identifikonte babanë e saj biologjik: një burrë i quajtur Alex, vëllai i një shoqeje të nënës së tyre.

Kur e gjeti, mësoi se ai jetonte në kushte të vështira dhe kishte probleme me varësinë.

Ajo vendosi ta takojë.

“Ishte qartë nën ndikimin e substancave. Ngjashmëria mes nesh ishte e pamohueshme. Është babai im biologjik, por jo dikush që dua ta kem në jetën time,” tha ajo.

Shoku i dytë

Ndërsa Michelle po zbulonte të shkuarën e saj, Lavinia ndiente se diçka ende nuk përputhej.

Ajo vendosi të bëjë edhe vetë test ADN-je.

Rezultati solli shokun më të madh.

Jo vetëm që James nuk ishte babai i saj, por as Alex nuk ishte.

Ajo kishte një baba krejt tjetër.

“Isha e shkatërruar dhe e zemëruar. Nuk doja ta pranoja këtë realitet,” tha ajo.

Takimi me babanë biologjik

Michelle vazhdoi kërkimet dhe identifikoi babanë biologjik të Lavinias, një burrë të quajtur Arthur.

Të dyja motrat shkuan ta takonin në Londrën Perëndimore.

“Ishte pak nervoz. Ka temperament të fortë… pak si unë,” tregoi Lavinia.

Në fund të takimit, ajo e përqafoi dhe e puthi në faqe.

“Ndjeva se duhej ta bëja.”

Që atëherë, ata kanë ndërtuar një marrëdhënie të afërt.

“Ndjej sikur më në fund kam gjetur vendin ku përkas. Dhe ai vend është pranë babait tim,” tha ajo.

E vërteta për nënën

Në një moment, motrat pyetën Arthur-in çfarë kujtonte nga nëna e tyre.

Përgjigjja ndryshoi mënyrën si e panë historinë.

Ai tregoi se ajo kishte shkuar te dera e tij e tronditur, duke qarë dhe në gjendje paniku.

Nuk dukej e sigurt. Dukej sikur kishte kaluar një krizë të madhe.

Nëna e tyre nuk jeton më për të shpjeguar çfarë ndodhi realisht.

Por copat e historisë krijojnë një tablo të një gruaje të re, të lënduar dhe në një moment shumë të errët të jetës së saj.

Një rast unik në botë

Ekspertët shpjegojnë se për të ndodhur superfekondimi heteropaternal duhen disa kushte shumë specifike:

gruaja duhet të lëshojë më shumë se një vezë në të njëjtin cikël

duhet të ketë kontakt seksual me dy burra të ndryshëm në një interval shumë të shkurtër

të dy vezët duhet të fekondohen me sukses

shtatzënia binjake duhet të vazhdojë normalisht

Në Britaninë e Madhe, ky konsiderohet rasti i vetëm i konfirmuar.

“Ne jemi mrekulli”

Megjithëse zbulimi ndryshoi gjithçka për identitetin e tyre biologjik, ai nuk preku lidhjen mes tyre.

“Jemi mrekulli,” tha Lavinia.

“Do të kemi gjithmonë një lidhje që nuk mund të thyhet.”

Michelle buzëqeshi dhe shtoi:

“Ajo është motra ime binjake. Kjo nuk ndryshon kurrë.”