Në Bejrut, kryeqytetin e Liban, tensionet janë rritur pas një sulmi izraelit që rrëzoi një ndërtesë të tërë, duke intensifikuar konfliktin mes Izraelit, Hizbullahut dhe Iranit. Izraeli, që sheh në Iran një armik rajonal historik, mban gjithashtu fokusin tek Hizbullahu, aleat i Teheranit dhe aktor kyç brenda Libanit.

Hizbullahu është dobësuar ndjeshëm; nivelet drejtuese janë rralluar dhe mbështetja financiare nga Irani është e reduktuar për shkak të angazhimeve rajonale. Më shumë se 900 libanezë kanë humbur jetën nga bombardimet izraelite, ndërsa rreth një milion janë zhvendosur nga jugu i vendit.

Sami Gemayel, lider libanez kristian, thekson se Hizbullahu nuk është aleat i Iranit, por një produkt i tij, duke ngritur pyetjen mbi atë që mund të jetë “goditja përfundimtare” ndaj grupit. Bezalel Smotrich, ministri izraelit i Financave, paralajmëroi se zonat jugore të Bejrutit mund të shndërrohen si Khan Yunis në Gaza, duke nënvizuar intensitetin e ofensivës.

Qeveria libaneze, për herë të parë pas shumë vitesh, ka shfaqur një gatishmëri për të marrë masa kundër Hizbullahut dhe për të rivendosur sovranitetin në territoret ku grupi ka ndikim të fortë. Megjithatë, kapaciteti i ushtrisë libaneze mbetet i kufizuar: ushtarët paguhen minimalisht, mungojnë resurset dhe trajnimet e duhura, dhe institucionet janë të dobësuara nga kriza ekonomike.

Ndërkohë, Izraeli ka grumbulluar mbi 100,000 trupa në kufirin jugor dhe ka nisur sulme strategjike mbi infrastrukturën libaneze, duke krijuar rrezikun e një pushtimi të zgjeruar. Ekspertët paralajmërojnë se nëse ushtria libaneze nuk ndërhyn, një ofensivë e tillë mund të jetë e pashmangshme.

Përveç tensionit ushtarak, ekziston shqetësim i madh për pasojat sektare. Zhvendosja e mbi një milion shiitëve nga jugu drejt zonave jo-shiite mund të rihapë plagët sektare të Libanit dhe të destabilizojë më tej vendin.

Analistët vënë në dukje se koha për vonesa politike ka mbaruar: vendi duhet të marrë vendime të qarta dhe të shpejta për të shmangur katastrofën dhe pushtimin, ndërsa dialogu ndërkombëtar, përfshirë SHBA dhe Francën, përpiqet të gjejë një zgjidhje emergjente për të mbrojtur sovranitetin libanez.

Në këtë kontekst, pyetja mbetet: kush do të japë goditjen përfundimtare ndaj Hizbullahut, dhe çfarë kostoje do të paguajë Libani për këtë konflikt rajonal? Koha dhe veprimet e ardhshme do të vendosin fatin e rajonit.