Një studim i ri shkencor sugjeron një qasje të re në trajtimin e obezitetit, duke u bazuar në mekanizma natyrorë të vërejtur te pitoni birman. Studiues nga Universiteti i Stanfordit, Universiteti i Kolorados Boulder dhe Kolegji i Mjekësisë Baylor kanë identifikuar një molekulë në gjakun e këtij gjarpri që ndihmon në uljen e oreksit.

Si funksionon mekanizmi

Molekula, e quajtur pTOS (para-tiraminë-O-sulfat), rritet ndjeshëm pas ushqimit dhe dërgon sinjale në tru që lidhen me ndjesinë e ngopjes.

Ajo rrjedh nga tiramina, e cila prodhohet nga aminoacidi tirozinë – një përbërës i zakonshëm në ushqime të pasura me proteina, si vezët, mishi i pulës dhe produktet e qumështit. Procesi nis në zorrë, ku bakteret e shndërrojnë tirozinën në tiraminë. Më pas, mëlçia e transformon këtë substancë në pTOS, e cila arrin në tru dhe aktivizon neuronet që kontrollojnë urinë dhe balancën energjetike.

Eksperimentet treguan se, kur këto neurone çaktivizohen, efekti i uljes së oreksit zhduket, duke konfirmuar rolin kyç të kësaj molekule.

Zbulimi shkencor

Studimi, i publikuar në revistën Nature Metabolism, analizoi pitonë që kishin agjëruar për rreth një muaj dhe më pas konsumuan një vakt që përbënte rreth 25% të peshës së tyre trupore.

Rezultatet treguan mbi 200 ndryshime kimike në gjak, por pTOS spikati, pasi u rrit mbi 1,000 herë pas ushqimit.

Rezultatet në laborator

Testimet në kafshë laboratorike dhanë rezultate premtuese:

Ulje e konsumit të ushqimit me rreth 18% Humbje peshe deri në 9% brenda një muaji Asnjë ndikim në nivelin e energjisë apo aktivitetin fizik Mungesë e efekteve anësore, si të përziera apo neveri ndaj ushqimit

Gjithashtu, molekula nuk ndikoi në parametra të rëndësishëm metabolikë, si niveli i sheqerit në gjak, presioni i gjakut apo hormonet e urisë, si ghrelina dhe leptina.

Çfarë do të thotë për njerëzit?

Të dhënat paraprake sugjerojnë se pTOS është e pranishme edhe te njerëzit dhe rritet pas ushqimit, megjithëse në nivele më të ulëta. Tek personat me diabet të tipit 2 ose prediabet, kjo rritje nuk është vërejtur, duke ngritur pyetje të reja mbi rolin e saj në shëndetin metabolik.

Ndryshe nga trajtimet aktuale, si semaglutidi, që imitojnë hormonin GLP-1 për të krijuar ndjesinë e ngopjes, pTOS vepron drejtpërdrejt mbi neuronet e trurit që kontrollojnë oreksin, duke ofruar një qasje të re potenciale në trajtimin e obezitetit.