Teheran, 2 mars 2026 — Irani është gdhirë sot i ndarë në dy botë paralele pas vrasjes së udhëheqësit suprem, Ali Khamenei. Ndërsa propaganda shtetërore ka mbushur sheshin "Enghelab" me mijëra besnikë në një ceremoni zie të organizuar me hollësi, në rrugicat e kryeqytetit dhe në qytete të tjera raportohet për shpërthime gëzimi dhe festime klandestine.

Në Sheshin e Revolucionit, turma të veshura me të zeza dhe gra me çadorë kanë shoqëruar funeralin shtetëror me thirrje në mbështetje të teokracisë. Megjithatë, sipas vëzhguesve ndërkombëtarë dhe ekspertëve të rajonit, ky imazh i unitetit është i brishtë. Shumë prej pjesëmarrësve raportohet se janë punonjës të administratës ose anëtarë të Gardës Revolucionare, të cilët detyrohen të marrin pjesë për të ruajtur vendet e punës.

Rënia e mbështetjes për regjimin

Në anën tjetër të medaljes, nata e mbrëmshme u karakterizua nga sfida të hapura ndaj shtetrrethimit. Mijëra të rinj dhe gra që refuzojnë mbulesën e detyrueshme kanë festuar fundin e epokës 36-vjeçare të Khameneit. Përtej propagandës, shifrat tregojnë një realitet tjetër për mbështetjen e regjimit:

Pjesëmarrja në zgjedhje: Në votimet e fundit parlamentare, pjesëmarrja shënoi minimumin historik prej 41% në nivel kombëtar, ndërsa në Teheran ra në vetëm 11%.

Vlerësimet e ekspertëve: Saied Golkar, nga organizata United Against Nuclear Iran, vlerëson se midis 70% dhe 80% e popullsisë kërkon tashmë fundin e diktaturës islamike, citon Corriere della Sera.

Kjo përçarje e thellë vjen pas valës së protestave të viteve 2025–2026, ku lëvizja "Grua, Jetë, Liri" u përball me një shtypje të përgjakshme. Sot, Irani gjendet në një udhëkryq historik, ku zia e imponuar shtetërore ndeshet ballë për ballë me aspiratën e popullit për ndryshim rrënjësor.