Nga shirat e yjeve që bien te eklipset dhe “paradat” e rralla planetare, shkurti i këtij viti ofron një kalendar të pasur fenomenesh astronomike, duke e kthyer qiellin e natës në një destinacion më vete.

Në vitet e fundit, astroturizmi është shndërruar në një formë udhëtimi gjithnjë e më të kërkuar. Destinacionet nuk tërheqin më vetëm me plazhe apo qytete historike, por edhe me qiell të errët, larg ndotjes së dritës, ku nata bëhet përvojë. Edhe pse është muaji më i shkurtër i vitit, shkurti i këtij viti justifikon plotësisht një arratisje “qiellore”.

1. Shiu i hershëm i meteorëve Alfa Centauri

Në fillim të muajit arrin kulmin shiu i meteorëve Alfa Centauri, i dukshëm kryesisht në Hemisferën Jugore dhe në zonat më jugore të Hemisferës Veriore. Kulmi pritet rreth 9 shkurtit, ku nën një qiell të errët dhe të kthjellët mund të vërehen deri në gjashtë meteorë në orë. Edhe pse nuk është ndër më spektakolarët e vitit, mbetet një arsye e mjaftueshme për një natë vëzhgimi larg dritave urbane.

2. Eklips diellor unazor – “Unaza e Zjarrit”

Në mesin e muajit, qielli ofron një nga ngjarjet më të rralla astronomike: eklipsin diellor unazor. Ky fenomen ndodh kur Hëna kalon përpara Diellit, por nuk e mbulon plotësisht, duke krijuar një unazë të ndritshme zjarri rreth tij. Pamja e plotë do të jetë e dukshme kryesisht nga Antarktida dhe Oqeani Indian jugor, ndërsa në zona të tjera të Hemisferës Jugore eklipsi do të shfaqet pjesërisht.

3. Shfaqja e rrallë e Mërkurit

Në dekadën e tretë të shkurtit, Mërkuri – planeti më i vështirë për t’u vëzhguar – arrin distancën e tij më të madhe lindore nga Dielli. Kjo e bën atë të dukshëm për një kohë të shkurtër pas perëndimit të diellit, ulët në horizont. Për astronomët amatorë, ky moment konsiderohet një nga më të favorshmit për të dalluar planetin që zakonisht fshihet në dritën diellore.

4. “Parada” e rrallë e gjashtë planetëve

Drejt fundit të muajit, qielli jugperëndimor do të ofrojë një rreshtim të pazakontë planetar. Venusi, Jupiteri, Saturni dhe Mërkuri do të jenë të dukshëm me sy të lirë, ndërsa Urani dhe Neptuni kërkojnë dylbi ose teleskop. Koha ideale për vëzhgim është menjëherë pas perëndimit të diellit, me Jupiterin që do të mbetet i dukshëm për më gjatë.

5. Kthimi gradual i Qendrës së Rrugës së Qumështit

Në fund të shkurtit, një tjetër moment i shumëpritur për adhuruesit e qiellit të errët: Qendra e Galaktikës fillon të rishfaqet ulët në horizontin juglindor në Hemisferën Veriore. Edhe pse sezoni kryesor i vëzhgimit shtrihet nga pranvera në vjeshtë, fundi i shkurtit shënon fillimin e këtij rikthimi, veçanërisht në zona me ndotje minimale të dritës.

Qoftë përmes meteorëve, rreshtimeve planetare apo shfaqjes së ngadaltë të bërthamës galaktike, vëzhgimi i qiellit të natës është një formë udhëtimi e heshtur, pa zhurmë e pa nxitim. Shkurti, këtë vit, ofron një kombinim të rrallë fenomenesh që e shndërrojnë qiellin në protagonistin kryesor të udhëtimit.