Një nënë i bie të fikët dhe bie përtokë. Janë qindra njerëz. Trupat transportohen me kamionë që i hedhin përpara morgut të Teheranit , ku nuk ka më hapësirë ​​të lirë. Rreshta me çantat e zeza formohen përgjatë perimetrit të ndërtesës së vdekjes, në oborr, midis shtretërve me lule.

Disa zinxhirë janë gjysmë të hapur, duke zbuluar fytyra të përgjakura. Pjesë lëkure, e copa rrobash. "Kërkoni fëmijët tuaj", urdhërojnë ata . Kushdo që i ka gjetur, djali i tyre, bërtet në gjunjë. Ata që ende shpresojnë se ishte një gabim përkulen mbi çantën, e hapin përgjysmë dhe, nëse janë me fat, e mbyllin përsëri. Një djalë bie në sy në gjithë këtë errësirë. Ndërsa orët kalojnë, pamje të tilla shtohen: skena të ngjashme po mbërrijnë nga çdo cep i vendit . Brenda spitaleve, jashtë morgjeve, në rrugë.

Masakra

"Po i vrasin të gjithë", shkruajnë ata . Është masakra e Republikës Islamike, që shtyp popullin e saj të revoltuar ndërsa bën thirrje për fundin e tyre. Në ditën e pesëmbëdhjetë të protestave, rrugët po mbushen përsëri , pavarësisht shtypjes së egër që i ngjan gjithnjë e më shumë një lufte. OJQ-të flasin për 538 vdekje, por brenda vendit thonë "mijëra ". Fondacioni i fitueses së Çmimit Nobel Narges Mohammadi – ende në burg – shkruan për mbi 2,000 njerëz të vrarë dhe gati 11,000 të arrestuar .

Interneti dhe telefonat janë ende të shkëputur, por protestuesit po përgatiten të anashkalojnë bllokadën e vendosur nga Ajatollahët, të cilët vrasin më mirë në errësirë. "Ata që janë të lidhur me Starlink po bëhen të disponueshëm për të informuar familjet e të tjerëve dhe për të dërguar materiale të rëndësishme jashtë vendit", thonë ata.

Samira shkruan përsëri: "Jam gjallë." Nuk kishim dëgjuar prej saj për katër ditë: "Kaq shumë të vdekur, janë kudo. Po na qëllojnë nga çatitë. Nuk dimë çfarë të bëjmë; nuk mund të mbrohemi me gurë kundër mitralozëve. Do të na vrasin të gjithëve nëse askush nuk na ndihmon." Ajo ka frikë, veçanërisht për vëllezërit e saj: "Guximi i tyre më tremb."

Rrugët janë të mbushura me turma dhe Garda Revolucionare po qëllon drejt e në kokë . Kjo është ajo që na thonë protestuesit dhe mjekët në dhomën e urgjencës që u shemb. Thirrja e dëshpëruar e një mjeku: " Ju lutemi transmetoni mesazhin tonë në televizionin kombëtar, nuk mund t’i trajtojmë të gjithë, na mungojnë kirurgë dhe infermierë ."

Ai kërkon që apeli i tij të transmetohet sepse as telefonat në spitale nuk funksionojnë. Ata na dërgojnë fjalët e një të riu nga Shirazi: "Familjet e viktimave po heshtin, sepse kjo është e vetmja mënyrë që ata mund të marrin trupat e të dashurve të tyre. Për t’i rikthyer ata, disa duhet të paguajnë mijëra dollarë. Baballarët dhe nënat kanë frikë të flasin." Lexojmë se "në Rasht ka vdekje të panumërta, madje edhe në Lordegan . Qytete të tëra janë në zi. Në qytetet më të vogla është një masakër."

Samira tregon se si disa agjentë infiltrohen te protestuesit dhe bëjnë sikur i udhëheqin, duke i futur në kurthin e regjimit: "Kur një turmë e madhe marshon nëpër rrugë, duhet një udhëheqës për të drejtuar rrugën.

"Samira kthehet te lufta, dhe për këtë arsye te errësira e internetit. Por së pari ajo na pyet nëse bota po flet për Iranin dhe na lë një mesazh, siç ka bërë gjithmonë, edhe kur mori pjesë në protestat e vitit 2022: "Nëse më ndodh diçka, thoni se isha në rrugë për liri."

Dosja e Iranit është me siguri në tavolinën e Donald Trump. Sipas infoemacioneve, ai do të vlerësojë disa opsione, përfshirë veprimet ushtarake. "Opsionet që do të vlerësohen", përgjigjet drejtpërdrejt kryetari i Parlamentit, i linjës së ashpër dhe besnik i Ali Khameneit, Mohammad Bagher Qalibaf: "Në rast të një sulmi ndaj Iranit, si Izraeli ashtu edhe të gjitha qendrat, bazat dhe anijet ushtarake amerikane në rajon do të jenë objektivat tanë legjitimë".

Wall Street Journal raporton se një takim informues është planifikuar për të martën në të cilin presidenti amerikan do të informohet për opsionet , të cilat përfshijnë, përveç bombardimeve të mundshme, sulme kibernetike dhe sanksione. Jerusalem Post raporton se "Trump në thelb ka vendosur të ndihmojë protestuesit. Ajo që ai nuk ka vendosur ende është ‘si’ dhe ‘kur ‘" .

Marshimi

Dje, vonë në mbrëmje, ajatollahët bënë një njoftim që, në ditën e mbledhjes së kufomave të grumbulluara në morgje, dukej surreale: tre ditë zie kombëtare për viktimat e "betejës së rezistencës" kundër protestave . Agjencia e lajmeve Tasnim raportoi se i ashtuquajturi president reformist, Masoud Pezeshkian, është "thellësisht i prekur" nga jetët e humbura dhe po bën thirrje për një marshim. Dyzet e tetë anëtarë të forcave të sigurisë thuhet se janë vrarë në dy javë.

OJQ-të po fillojnë të mbledhin emrat dhe historitë e atyre që u vranë nga Rojtarët besnikë të Ajatollahëve. Midis tyre është Ahmad Abbasi, një aktor dhe producent teatri . Ai u qëllua në ballë ndërsa protestonte i paarmatosur në rrugët e Teheranit. Familja e tij e identifikoi atë falë tatuazheve të tij. Ai ishte i panjohshëm. Ata vranë gjithashtu Robina Aminian, një studente 24-vjeçare kurde në Universitetin e Teheranit , me origjinë nga Nowdesheh, në provincën Kermanshah. Forcat qeveritare e qëlluan në kokë nga afër: ajo vdiq menjëherë. Autoritetet refuzuan t’ia kthenin trupin e saj familjes./Corriere della Sera