TIRANË – Kryeministri Edi Rama reagoi pas vendimit të Gjykatës Kushtetuese, e cila hoqi pezullimin ndaj zv/kryeministres Belinda Balluku dhe vendosi që çështja të shqyrtohet në themel në fund të muajit janar 2026.

Në podcastin e tij të së dielës, Rama e cilësoi vendimin e Kushtetueses si një korrigjim në aspektin ligjor, duke theksuar se u eliminua një precedent i paprecedentë në interpretimin e ligjit, që sipas tij kishte cenuar parimet e shtetit demokratik.

Por duket se Ramës nuk po i del e keqja me drejtësinë. Ai nuk fsheh, madje paralajmëron se po përgatit një furtunë në Pallatin e drejtësisë.

"Gjykata Kushtetuese hoqi pezullimin e zv. Kryeministres dhe vendosi ta gjykojë çështjen në themel në fund të janarit. Në aspektin ligjor u eliminua një precedent unik në botë dhe u zmbraps nga gjykata me e lartë e vendit, një brutalitet alla shqiptarçe në interpretimin e ligjit, i cili goditi organizmin demokratik të shtetit", thotë Rama dhe më pas bën paralajmërimin se "hakmarrja" është afër:

"Në aspektin ndërinstitucional, kjo befasi antikushtetuese dhe antidemokratike, ku një prokuror dhe një gjykatës, morën kompetencat e Kryeministrit, Presidentit, Parlamentit, duke tollovitur shtetin e duke e kthyer një proces ligjor, në një gjyq partizan jashtë kornizës së ligjit, kërkon medoemos një reflektim po kaq ndërinstitucional.

Jo thjeshtë e vetëm mbi këtë rast, po në tërësi mbi simptomat shqetësuese të ushtrimit me papërgjegjshmëri të pavarësisë së pushtetit të ri të drejtësisë, duke e bërë në, jo një rast, kurën, më të dëmshme se sa sëmundja që luftojmë bashkërisht".

Mbetet të shohim se çfarë do të bëjë Edi Rama kur flet për reflektim.

Pagat e gjyqtarëve

Në deklaratën e tij, Rama ngriti shqetësime edhe për një çështje tjetër që po shqyrtohet nga gjyqësori, ku dy shoqata të gjyqtarëve kanë iniciuar procese gjyqësore për rritjen e pagave. Ai tha se kjo përbën një tjetër rast ku, sipas tij, po tentohet marrja e kompetencave të qeverisë dhe parlamentit nga pushteti gjyqësor.

Sipas Ramës, kërkesat për rritje pagash përmes vendimeve gjyqësore cenojnë balancën e pushteteve dhe vullnetin e zgjedhësve, duke përmendur se rritjet e kërkuara përfshijnë shuma të konsiderueshme mujore për gjyqtarët dhe prokurorët, përfshirë edhe institucionet e posaçme.

Megjithatë, kryeministri deklaroi se nuk po paragjykon dhe nuk po akuzon sistemin e drejtësisë në tërësi, duke theksuar se këto raste nuk përbëjnë prova për dështimin e Reformës në Drejtësi. Ai shtoi se reforma mbetet një proces i domosdoshëm dhe historik për vendin.

Në përfundim, Rama kërkoi një reflektim serioz dhe ndërinstitucional për mënyrën e ushtrimit të pavarësisë së drejtësisë, duke theksuar nevojën që balanca kushtetuese mes pushteteve të ruhet dhe që pavarësia e gjyqësorit të mos kthehet në burim konfliktesh institucionale.

E plotë/ Vendimi i Gjykatës Kushtetuese për Ballukun

Gjykata Kushtetuese hoqi pezullimin e zv. Kryeministres dhe vendosi ta gjykojë çështjen në themel në fund të janarit. Në aspektin ligjor u eliminua një precedent unik në botë dhe u zmbraps nga gjykata me e lartë e vendit, një brutalitet alla shqiptarçe në interpretimin e ligjit, i cili goditi organizmin demokratik të shtetit.

Ndërsa në aspektin ndërinstitucional, kjo befasi antikushtetuese dhe antidemokratike, ku një prokuror dhe një gjykatës, morën kompetencat e Kryeministrit, Presidentit, Parlamentit, duke tollovitur shtetin e duke e kthyer një proces ligjor, në një gjyq partizan jashtë kornizës së ligjit, kërkon medoemos një reflektim po kaq ndërinstitucional.

Jo thjeshtë e vetëm mbi këtë rast, po në tërësi mbi simptomat shqetësuese të ushtrimit me papërgjegjshmëri të pavarësisë së pushtetit të ri të drejtësisë, duke e bërë në, jo një rast, kurën, më të dëmshme se sa sëmundja që luftojmë bashkërisht.

Kjo shkrepëtimë nuk erdhi në qiell të pastër dhe nuk erdhi as e vetme për fat të keq ose ndoshta për fat të mirë, sepse paralelisht me pezullimin antikushtetues të një ministri, u shpërfaq, këtë here, jo falë, një prokurori e një gjykatësi të vetëm, po falë dy shoqatash të gjyqtarëve të Shqipërisë, një tjetër brutalitet alla shqiptarçe, me hapjen e një gjyqi nga gjykatësit për të rritur pagat e tyre.

Po, po e dëgjuat mire, gjykatësit duan të rrisin vetë pagat e tyre.

Jo për herë të parë, fatkeqesisht, po për herë të dytë, ata duan të marrin përsëri kompetencat e qeverisë e të parlamentit, duke u treguar, jo thjeshtë të zgjedhurve, po vetë zgjedhësve, se mbi vullnetin e tyre dhe përtej kufijve kushtetues mes pushteteve, qëndrojnë ata, togat e zeza të Shqiperisë, me pushtetin suprem të çekiçit të drejtësisë të pavarësuar nga politika tanimë. Dhe atë çekiç që Republika ua ka besuar për interesin e saj të lartë të drejtesisë së barabartë për të gjithë, ata mund ta përdorin kur të duan për të hapur me dhunë arkën e buxhetit të shtetit, e për t’ja rritur rrogat vetes, dhe sa përkatësisht 1600 euro plus në muaj për gjykatat e prokuroritë e zakonshme dhe 3100 euro plus në muaj për Gjykatën Speciale e për Spak-un.

Një shprehje e urtë italiane thotë “due indizzi non fanno una prova”, dy indicie nuk përbejnë një provë – çka sot ne fakt po të shohësh se si fajësohet njeriu në mexhelisin tonë politik e mediatik, përbejnë, jo një provë, po dy dënime.

Por unë, nuk do ta ndjek kurresesi logjikën e mbrapshtë të dënimit me indicie, as në këtë rast, po do të mbetem tek bindja se këto dy indicie tejet shqetësuese nuk provojnë se protagonistëve të pavarësisë së drejtësisë u ka marrë koka erë dhe u është mbushur mendja se ata janë shteti, ligji e drejtësia, si puna e ca trimoshave të BKH-së, për të cilët kam dëgjuar shumë çudira, po kishin ardhur një ditë në godinën e Këshillit të Ministrave, e nuk donin ta linin patllaken tek dera sipas rregullores së sigurisë së lartë, të Gardës së Republikës.

Pra, nuk dua kurresesi të them se ferrat e mendësive e sëmundjeve të vjetra, e kanë marrë uratën e drejtësisë së re, por dua të ndaj me të gjithë bindjen se ka ardhur koha e një reflektimi serioz, profesional dhe ndërinstitucional, për të ndarë beben e sapolindur nga ujërat e pistë, në një proces historik, ku duhet të garantojmë medoemos suksesin e Reformës në Drejtësi, duhet të garantojmë pavarësinë e gjyqësorit, po ku po ashtu, nuk mundet kurrësesi të lejojmë medoemos që kura të bëhet problem më i madh se sëmundja, duke rrezikuar liritë, të drejtat dhe frymëmarrjen e administratës e të ekonomisë së vendit.