Lexoni më poshtë reagimin e plotë nga kryeministri Edi Rama

Emigrantët në Shqipëri, Rama shet Melonin: “Qendra do të jetë një dëshpërim”

nga Gerardo Greco / La Reppublica

Pasi e ka mbështetur, kryeministri hedh poshtë projektin e kërkuar nga qendra e djathtë. “Do të ketë apelime, do të bllokohet nga burokracia italiane dhe rregullat e BE-së”

Tiranë — Mesazhi në WhatsApp shfaqet pikërisht në momentin e takimit: “Jam përsëri këtu, në oborr”. Një hap i rëndë, por i shpejtë, Edvin Kristaq Rama, i njohur si Edi, shfaqet nga hiçi në kopshtin e një hoteli të mbushur me njerëz në Tiranë.

Turistët nxirren në pishinë si të kishte plasur një bombë, të tjerë në zonën e bufesë, papritmas ata janë zhdukur të gjithë. Është vetëm ai, i ulur në një tavolinë me një ekspres tashmë të pirë dhe një biskotë të paprekur.

Është e vështirë të mos e dallosh kryeministrin e Shqipërisë: 2 metra e zero një, lideri më i gjatë në të gjithë botën perëndimore.

Kur e kontaktova me një mesazh në celular, ai m’u përgjigj duke më thënë se në Shqipëri mikpritja është e shenjtë dhe më tha se donte të më takonte menjëherë.

Rreth e qark Tiranës është një kantier gjigant ndërtimi. Thjesht vinça që tërheqin rrokaqiejt në kohë rekord. “Kryeministër, ju tani ndërtoni ndërtesa brenda një nate dhe qendra italiane për emigrantët në Shqipëri përbëhet vetëm nga katër buldozerë të braktisur. Ka diçka që nuk shkon”.

Rama merr menjëherë shprehjen e një komisioneri të diplomës së shkollës së mesme kur përballet me kandidatë disi të përdalë. Dhe shpjegon se «ato gjëra atje i takojnë vetëm palës italiane. Shqipëria ofroi disponueshmëri dhe tokë, por asgjë më shumë."

Vend ndërtimi në det të hapur

Një pjesë e portit të Shëngjinit dhe një ish-bazë ushtarake e braktisur në Gjadër, 20 minuta larg me autobus. Pjesa tjetër është çështja jonë: është e gjitha një çështje e prokurimeve publike dhe nënkontraktimeve italiane.

"Por a jeni i sigurt që nuk është tashmë gati?" shton ai me djallëzi. “Eh, hajde kryeministër… mos e bëj këtë”.

Dhe pastaj, befas Rama bëhet konfidencial: «Miku im, qendra do të jetë gati për disa muaj gjithsesi, kjo nuk është asgjë. Por problemi do të jetë funksionimi i saj. Dhe do të jetë shumë e vështirë për procedurat: si i rrotulloni 3000 persona në 28 ditë me burokracinë italiane dhe rregullat evropiane?”.

Rama parashikon apele, beteja politike dhe shpjegon se ligjet nuk janë shqiptare. Me pak fjalë, është vetëm puna jonë atje.

Tani thonë se Rama është pak i ftohtë ndaj socialistëve europianë. Se ai nuk erdhi në Romë në kongresin e PSE në mars.

Dhe, për këto qendra "outsourcing" të migrantëve: ato nuk janë tamam një ide e madhe progresive. Dhe prandaj ai dëshiron të dërgojë disa sinjale afrimi me atë botë.

Ndërkohë disa mysafirë të hotelit e njohin dhe ndalojnë për ta përshëndetur. Ai ngrihet në këmbë, shtrëngon duart, por më pas kthehet te çështja. “Edhe ky plan Mattei… si e realizoni? Po, mund të bëni marrëveshje, të hapni qendra në Tunizi ose Libi. Por a e dini se sa para janë në lojë për trafikimin e emigrantëve në ato brigje? Dhe gjithçka është menaxhuar nga shumë lart”.

"Ne do të donim D’Alema"

Këtu kryeministri shqiptar citon raporte nga gjysma e Evropës. Vullneti politik nuk mjafton, e vetmja strategji, thotë ai, do të ishte vërshimi i tyre me para. Por shumë, shumë. “A e dini se kush do ta dëshironte? D’Alema do të na donte!".

Dhe këtu kryeministri shqiptar tërhiqet nga shpirti i tij si një socialdemokrat i vjetër, ndoshta duke kërkuar një pajtim me socialistët europianë, duke dyshuar për shumë WhatsApp-et e tij me Melonin.

“Kryeministër, tani çfarë lidhje ka D’Alema me këtë?”.

Rama ndizet dhe flet për gjirin e Vlorës, në ’98, në duart e kontrabandistëve. “Më pas mbërriti Massimo, vendosën një radar në ishullin Saseno, në kanalin e Otrantos, hapën kanale emigracioni të lehtësuar dhe pak nga pak gjithçka përfundoi: sot në Itali ka gjysmë milioni shqiptarë”.

Radha e njerëzve që duan të bëjnë selfie me të rritet. Problemi është se fotot janë gjithmonë paradoksale: kryeministri gjigant dhe klientët e pashmangshëm, më të shkurtër. Një turiste e zhgënjyer komenton selfie-n e re presidenciale: “Është si me Melonin… jemi në disproporcion!”.

Foto: Buldozerët në Gjadër të Shqipërisë: Këtu do të ndërtohet qendra për emigrantët e shpëtuar nga Italia. Foto: La Reppublica

Reagon Edi Rama: I prita si miq gazetarët italianë, më zhytën në kënetën e betejës së tyre politike

Kryeministri Edi Rama ka përgënjeshtruar artikullin e gazetës italiane “La Repubblica”, e cila shkroi se kreu i qeverisë shqiptare "shiti Melonin" duke deklaruar se marrëveshja me emigrantët do të jetë një dështim.

Në një postim në Twitter, Rama thotë se nuk ka dhënë një intervistë për gazetarët e “La Repubblica”, por i ka pritur ata si miq në Shqipëri. Sipas Ramës, në artikull shkruhen fjalë që ai nuk i ka thënë.

"Jo, as kam ndryshuar ide, as kam dhënë intervistë. Kam bërë shqiptarin që praktikon fenë e vet të lashtë të mikpritjes – shtëpia e shqiptarit është e Zotit dhe e mikut – duke iu ofruar një kafe disa miqve të mirë që kishin ardhur në Tiranë nga Italia.

Folëm për shumë gjëra në një atmosferë të bukur miqësore dhe, sigurisht, edhe për marrëveshjen dhe historinë e imigracionit klandestin nga Shqipëria drejt Italisë, të cilit qeveria D’Alema arriti t’i jepte fund me një logjikë dhe largpamësi strategjike.

Kurrë, ama, nuk e kisha menduar që do të përfundoja edhe njëherë në batakun e luftës politike italiane, duke më cituar me fjalë që nuk i kam thënë kurrë, të llojit “do jetë një dështim” ose “do duhej D’Alema” nën titullin “Rama heq dorë nga Meloni”, ku nuk e gjej aspak veten. Megjithatë, e përsëris: Edhe po të kthehesha një qind herë pas, sërish do ta bëja marrëveshjen për migrantët me Italinë dhe me asnjë vend tjetër.

E kam thënë gjithnjë që, sipas meje, është diçka e re që duhet të kalojë provën e realitetit. Pastaj, nëse për realitet merret një foto e publikuar nga një kantier orët e para të punës, shoqëruar me titullin “800 milionë të hedhura kot”, atëherë jetojmë në botë paralele dhe asgjë nuk mund të na afrojë me sfidën masive të migracionit të paligjshëm, në një Europë që duhet të bashkohet për të luftuar në të njëjtën kohë trafikimin kriminal të të varfërve dhe dimrin demografik që kërcënon gjithnjë e më shumë të ardhmen e saj, ndërkohë që politikanët u ngjasojnë priftërinjve të Kostandinopojës, të cilët ishin kaq të zënë me grindjet për seksin e engjëjve, saqë nuk po kuptonin që muret e qytetit ishin rënë tashmë nga të gjitha anët".