Transmetuar më 29-04-2017, 13:25

Nga Astrit Patozi

Kisha dy arsye pse nuk u nxitova dje të "uroj" Presidentin e sapozgjedhur, Ilir Metaj. E para, se prita radhën...Dhe më e rëndësishmja, se nuk doja ta prishja solemnitetin e gëzimit te atyre që e çuan, si duke e mbajtur në barrelë drejt majës së shtetit, por edhe merzinë e atyre që u zhgënjyen nga zgjedhja e tij, pasi kishin pritur diçka tjetër.

I vetmi që kishte një arsye për ta mbështetur dje në parlament ishte Ben Blushi, por pikërisht ai votoi kundër. Dhe arsyeja e vetme ishte se ata të dy kanë qenë shokë gjimnazi.

Të gjithë të tjerët, bënë të kundërtën e asaj që donin. LSI votoi me shpirt ndër dhëmbë, se ua kishte futur Edi Rama. Ndërsa Partia Socialiste votoi me inat sikur po firmoste, jo për zgjedhjen, por për internimin e Ilir Metes.

Ky është presidenti që duam, në Shqipërinë që duam, me policinë që duam, me drejtesine që shumë shpejt do ta duam...prej "Rilindjes" që aq shumë e deshëm dhe e duam...

Mbetet për t'u konsumuar vetëm akti i fundit, nëse do të kemi apo jo edhe opozitën që duam...

Qëndrimet e autorit janë personale, nuk paraqesin vijën editoriale të NOA.al